ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

Λοιπόν για να θυμηθούμε ή και να μάθουμε ποιοι έχουν τιμηθεί με Νόμπελ λογοτεχνίας από το 1901 μέχρι σήμερα:

Έτος	Όνομα	Χώρα	Γλώσσα
1901	Συλί Προυντόμ	Γαλλία	Γαλλική
1902	Τέοντορ Mόμσεν	Γερμανία	Γερμανική
1903	Μπιέρνστιερνε Μπιέρνσον	Νορβηγία	Νορβηγική
1904	Φρεντερίκ Μιστράλ	Γαλλία	Οξιτανική
	Χοσέ Eτσεγαράι ι Eϊθαγκίρρε	Ισπανία	Ισπανική
1905	Χένρικ Σιενκιέβιτς	Πολωνία	Πολωνική
1906	Τζοζουέ Καρντούτσι	Ιταλία	Ιταλική
1907	Ράντγιαρντ Κίπλινγκ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
1908	Ρούντολφ Όικεν	Γερμανία	Γερμανική
1909	Σέλμα Λάγκερλεφ	Σουηδία	Σουηδική
1910	Πωλ Γιόχαν Λ. Χάισε	Γερμανία	Γερμανική
1911	Μορίς Μαίτερλινκ	Βέλγιο	Γαλλική
1912	Γκέρχαρτ Χάουπτμαν	Γερμανία	Γερμανική
1913	Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ	Ινδία	Μπενγκάλι
1914	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1915	Ρομέν Ρολάν	Γαλλία	Γαλλική
1916	Καρλ Γκούσταφ Βέρνερ φον Χάιντενσταμ	Σουηδία	Σουηδική
1917	Kαρλ Αδόλφος Γκγιέλερουπ (Gjellerup)	Δανία	Δανέζικη
	Χένρικ Ποντοπιντάν (Pontoppidan)	Δανία	Δανέζικη
1918	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1919	Καρλ Σπίτελερ	Ελβετία	Γερμανική
1920	Κνουτ Χάμσουν	Νορβηγία	Νορβηγική
1921	Ανατόλ Φρανς	Γαλλία	Γαλλική
1922	Χαθίντο Μπεναβέντε	Ισπανία	Ισπανική
1923	Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς	Ιρλανδία	Αγγλική
1924	Βλαντυσλάβ Ρέυμοντ	Πολωνία	Πολωνική
1925	Μπέρναρντ Σω	Ιρλανδία	Αγγλική
1926	Γκράτσια Ντελέντα	Ιταλία	Ιταλική
1927	Ανρί Μπεργκσόν	Γαλλία	Γαλλική
1928	Σίγκριντ Ούντσετ	Νορβηγία	Νορβηγική
1929	Τόμας Μαν	Γερμανία	Γερμανική
1930	Σίνκλαιρ Λιούις	ΗΠΑ	Αγγλική
1931	Έρικ Άξελ Kάρλφελντ	Σουηδία	Σουηδική
1932	Τζον Γκάλσγουορθυ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
1933	Ιβάν Αλεξέιγεβιτς Μπούνιν	ΕΣΣΔ	Ρωσική
1934	Λουίτζι Πιραντέλλο	Ιταλία	Ιταλική
1935	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1936	Ευγένιος Ο'Νηλ	ΗΠΑ	Αγγλική
1937	Ροζέρ Mαρτέν ντι Γκαρντ (Martin du Gard)	Γαλλία	Γαλλική
1938	Περλ Σ. Μπακ	ΗΠΑ	Αγγλική
1939	Φράνς Έμιλ Σίλανπαα	Φινλανδία	Φινλανδική
1940	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1941	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1942	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1943	δεν απονεμήθηκε βραβείο
1944	Γιοχάνες Βίλχελμ Γένσεν	Δανία	Δανέζικη
1945	Γκαμπριέλα Μιστράλ	Χιλή	Ισπανική
1946	Έρμαν Έσσε	Ελβετία	Γερμανική
1947	Αντρέ Ζιντ	Γαλλία	Γαλλική
1948	Τ. Σ. Έλιοτ	ΗΠΑ Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
1949	Γουίλιαμ Φώκνερ	ΗΠΑ	Αγγλική
1950	Μπέρτραντ Ράσελ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
1951	Παίρ Λάγκερκβιστ	Σουηδία	Σουηδική
1952	Φρανσουά Μωριάκ	Γαλλία	Γαλλική
1953	Ουίνστον Τσώρτσιλ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
1954	Έρνεστ Χέμινγουεϊ	ΗΠΑ	Αγγλική
1955	Χαλντόρ Λάξνες	Ισλανδία	Ισλανδική
1956	Χουάν Ραμόν Χιμένεθ	Ισπανία	Ισπανική
1957	Αλμπέρ Καμύ	Γαλλία	Γαλλική
1958	Μπόρις Παστερνάκ (αρνήθηκε το βραβείο)	ΕΣΣΔ	Ρωσική
1959	Σαλβατόρε Κουαζίμοντο	Ιταλία	Ιταλική
1960	Σαιν-Ζον Περς	Γαλλία	Γαλλική
1961	Ίβο Άντριτς	Γιουγκοσλαβία	Σερβοκροατική
1962	Τζον Στάινμπεκ	ΗΠΑ	Αγγλική
1963	Γιώργος Σεφέρης	Ελλάδα	Ελληνική
1964	Ζαν-Πωλ Σαρτρ (αρνήθηκε το βραβείο)	Γαλλία	Γαλλική
1965	Mιχαήλ Aλεξάντροβιτς Σολόκωφ	ΕΣΣΔ	Ρωσική
1966	Σαμουήλ Ιωσήφ Άγκνον	Ισραήλ	Εβραϊκή
	Νέλλυ Ζαχς	Γερμανία	Γερμανική
1967	Μιγκέλ Άνχελ Αστούριας	Γουατεμάλα	Ισπανική
1968	Γιασουνάρι Καβαμπάτα	Ιαπωνία	Ιαπωνική
1969	Σάμιουελ Μπέκετ	Ιρλανδία	Αγγλική, Γαλλική
1970	Αλεξάντρ Ισάγεβιτς Σολζενίτσιν	ΕΣΣΔ	Ρωσική
1971	Πάμπλο Νερούδα	Χιλή	Ισπανική
1972	Χάινριχ Μπελ	Γερμανία	Γερμανική
1973	Πάτρικ Γουάιτ	Αυστραλία	Αγγλική
1974	Έιβιντ Γιόνσον (Eyvind Johnson)	Σουηδία	Σουηδική
	Χάρι Μάρτινσον (Harry Martinson)	Σουηδία	Σουηδική
1975	Eουτζένιο Moντάλε (Eugenio Montale)	Ιταλία	Ιταλική
1976	Σαούλ Μπέλοου	Καναδάς  ΗΠΑ	Αγγλική
1977	Βιθέντε Αλεϊχάντρε	Ισπανία	Ισπανική
1978	Ισαάκ Μπάσεβις Σίνγκερ	ΗΠΑ	Γίντις, Αγγλική
1979	Οδυσσέας Ελύτης	Ελλάδα	Ελληνική
1980	Τσέσλαβ Μίλοσζ (Czesław Miłosz)	Πολωνία  ΗΠΑ	Πολωνική
1981	Ελίας Κανέττι	Ηνωμένο Βασίλειο	Γερμανική
1982	Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες	Κολομβία	Ισπανική
1983	Ουίλιαμ Γκόλντινγκ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
1984	Γιάροσλαβ Σέιφερτ (Jaroslav Seifert)	Τσεχία	Τσεχική
1985	Κλοντ Σιμόν (Claude Simon)	Γαλλία	Γαλλική
1986	Ουόλε Σογίνκα	Νιγηρία	Αγγλική
1987	Γιόζεφ Μπρόντσκι	ΕΣΣΔ  ΗΠΑ	Ρωσική, Αγγλική
1988	Ναγκίμπ Μαχφούζ	Αίγυπτος	Αραβική
1989	Καμίλο Χοσέ Θέλα	Ισπανία	Ισπανική
1990	Οκτάβιο Πας	Μεξικό	Ισπανική
1991	Ναντίν Γκόρντιμερ	Νότια Αφρική	Αγγλική
1992	Ντέρεκ Γουόλκοτ	Αγία Λουκία	Αγγλική
1993	Τόνι Μόρρισον	ΗΠΑ	Αγγλική
1994	Κενζαμπούρο Όε	Ιαπωνία	Ιαπωνική
1995	Σέιμους Χίνι	Ιρλανδία	Αγγλική
1996	Βισλάβα Συμπόρσκα	Πολωνία	Πολωνική
1997	Ντάριο Φο	Ιταλία	Ιταλική
1998	Ζουζέ Σαραμάγκου	Πορτογαλία	Πορτογαλική
1999	Γκίντερ Γκρας	Γερμανία	Γερμανική
2000	Γκάο Ζίνγιαν (高行健)	Κίνα  Γαλλία	Κινεζική
2001	Βιντιαντάρ Σουρατζπρασάντ Νάιπολ	Τρινιντάντ και Τομπάγκο Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
2002	Ίμρε Κέρτες	Ουγγαρία	Ουγγρική
2003	Τζον Μάξγουελ Κούτσι	Νότια Αφρική Αυστραλία	Αγγλική
2004	Ελφρίντε Γέλινεκ	Αυστρία	Γερμανική
2005	Χάρολντ Πίντερ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
2006	Ορχάν Παμούκ	Τουρκία	Τουρκική
2007	Ντόρις Λέσινγκ	Ηνωμένο Βασίλειο	Αγγλική
2008	Ζαν-Μαρί Γκυστάβ Λε Κλεζιό	Γαλλία  Μαυρίκιος	Γαλλική
2009	Χέρτα Μίλερ	Γερμανία	Γερμανική
2010	Μάριο Βάργκας Γιόσα	Περού	Ισπανική
2011	Τούμας Τράνστρεμερ	Σουηδία	Σουηδική
2012	Μο Γιάν	Κίνα	Κινέζικη
2013	Άλις Μονρό	Καναδάς	Αγγλικά
2014	Πατρίκ Μοντιανό	Γαλλία	Γαλλικά
2015	Σβετλάνα Αλεξίεβιτς	Λευκορωσία	Ρωσική

Η ΦΑΡΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ - ΤΖΩΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ

Σε ένα αγρόκτημα τα ζώα επαναστατούν και ανατρέπουν την καταπιεστική εξουσία του ανθρώπου. Τη διοίκηση αναλαμβάνουν τα γουρούνια, που φαίνονται ικανότερα από τα άλλα ζώα. Η νέα εξουσία όμως δεν αργεί ν' αποδειχτεί το ίδιο κακή ή και ακόμα χειρότερη από την προηγούμενη. Κυρίως γιατί εξαφανίζει τις δυνατότητες για αντίδραση...
Η αλληγορία του Τζωρτζ Όργουελ έχει πρωταγωνιστές της τα ζώα, όπως αυτές του Αισώπου. "Η φάρμα των ζώων", που έκανε τον συγγραφέα της παγκόσμια γνωστό, είναι σάτιρα των ολοκληρωτικών καθεστώτων και κυρίως κριτική του σταλινικού φαινομένου. Είναι η καυστική απεικόνιση της νέας και ελπιδοφόρας ηγεσίας που, μόλις έρθει στην εξουσία, γίνεται ό,τι και όλες οι προηγούμενες. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 Ο Έρικ Άρθουρ Μπλερ (Τζορτζ Όργουελ) γεννήθηκε το 1903 στην Ινδία. Η οικογένειά του μετακόμισε στην Αγγλία το 1907, και το 1917 ο Όργουελ έγινε δεκτός στο Κολέγιο Ίτον. Την περίοδο 1922-1927 υπηρέτησε ως μέλος της Αυτοκρατορικής Αστυνομίας Ινδιών στη Βιρμανία, από όπου εμπνεύστηκε το πρώτο του μυθιστόρημα "Μέρες της Μπούρμα" (1934). Ακολούθησαν πολλά χρόνια ανέχειας και διάφορες δουλειές, στο Παρίσι και στο Λονδίνο, που αποτυπώνονται στο "Down and Out in Paris and London" (1933). Πολέμησε στον εμφύλιο της Ισπανίας με το μέρος των Δημοκρατικών και τραυματίστηκε, εμπειρίες που περιγράφει στο "Φόρος τιμής στην Καταλωνία". Το 1938 εισήχθη σε σανατόριο και από τότε δεν ανένηψε ποτέ εντελώς. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εργάστηκε στην Ανατολική Υπηρεσία του BBC. Η αξεπέραστη πολιτική αλληγορία του "Η φάρμα των ζώων" (1945) τον έκανε παγκοσμίως γνωστό, ενώ η φήμη του έφτασε στο απόγειό της με το σκοτεινό, μελλοντολογικό "1984" (1949). Πέθανε στο Λονδίνο το 1950.

ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ, ΧΑΤΙΣΕ - ΝΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΑΣ

Το τρένο από τη Σμύρνη, που χειμώνα του 1876 έβγαινε από την πρωινή ομίχλη, δεν έφερνε μόνο τον ξένο. Ξοπίσω του κουβαλούσε στροβιλίζοντας και το θαλασσινό αγέρι, που πολλά χρόνια πρωτύτερα, από τη μαγευτική πολιτεία των καναλιών είχε φερμένη την οικογένεια του Βενετσιάνου ζωγράφου Πάολο στη Σμύρνη των χρωμάτων και των αρωμάτων. 

Κουβαλούσε μέρες και νύχτες ενός μοιραίου έρωτα, πολλές αναμνήσεις, μεγάλα πάθη, μια δολοφονία… μαζί και έναν πίνακα με την ημίγυμνη Χατισέ, που όλους και όλα τα κοίταζε κρύβοντας επτασφράγιστα τα μυστικά της, άλαλη όπως ήτανε όχι μόνο στο κάδρο αλλά και στη ζωή της. 

Από τη Σύρο και το Κορδελιό, μέχρι τη Χίο και τα Αλάτσατα, κι από την Πέργαμο ως την Πόλη, πολλών ανθρώπων οι ζωές θα διαγράψουν την τροχιά τους γύρω από τη Χατισέ, ανυποψίαστα τόσο κοντά η μία με την άλλη∙ ο Στέφανος, η Μαριώ, ο Λιωνής. Ο Ζοζέφ και η Πηνελόπη. 

Ο Τζοβάνι, η Φραντσέσκα, η Αντζελίνα. Ο Χακάν και η Ακτσού. Και η Χατισέ, παντού… Ένα μυθιστόρημα που, μετά την ΙΑΣΜΗ, εξακολουθεί να ταξιδεύει τον αναγνώστη στη χαραυγή του 19ου αιώνα, σ’ εκείνα τα χρόνια τα παλιά, στα χρόνια της ομίχλης. 

 Ο ΝΙΚΟΣ ΓΟΥΛΙΑΣ (1955-2015) αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1980. Έργα του, ιδιωτικά και δημόσια, μικρά και μεγάλα, βρίσκονται υλοποιημένα σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο. Μέχρι σήμερα έχει τιμηθεί με πολλά πανελλήνια αρχιτεκτονικά βραβεία και διακρίσεις, ενώ έργα του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και βιβλία αρχιτεκτονικής. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν, επίσης, τα μυθιστορήματά του ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ – ΙΑΣΜΗ και ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ – ΧΑΤΙΣΕ και ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ 3 - ΣΜΥΡΝΑ.

ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ 1-Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Μια γυναίκα, κόρη οικογένειας επιφανών αγωνιστών της Επανάστασης του 1821, επιστρέφει στην Αθήνα του 1836, έπειτα από αναγκαστική εικοσαετή απομάκρυνση απ’ την Ελλάδα. Μια Ελληνίδα με προφίλ για μενταγιόν, η οποία δεν αγαπήθηκε όσο της άξιζε στην πατρίδα της και γι’ αυτό στα μάτια της κρύβει τον πόνο της γυναίκας που της έκλεψαν την εφηβεία, επιστρέφει για να διεκδικήσει πίσω τον εαυτό της, για να εκδικηθεί όσους της στέρησαν την ταυτότητά της, για να μπορέσει να ζήσει. 

Βαθιές πληγές και ανοιχτοί λογαριασμοί προκαλούνται από μια θυσία η οποία κατέληξε σε έναν απαγορευμένο έρωτα, που σημάδεψε τη ζωή μιας αρχοντικής οικογένειας κατά τη διάρκεια των προεπαναστατικών χρόνων στην Αθήνα. Ατμοσφαιρικές καταστάσεις, μυστήρια και γρίφοι της ανθρώπινης ύπαρξης κυριαρχούν σε ένα κοινωνικό περιβάλλον όπου η παρουσία του άντρα βαραίνει ασφυκτικά. Εκδίκηση, συγχώρεση και λύτρωση γεννούν έντονα συναισθήματα στους ήρωες αυτής της κοινωνικής τοιχογραφίας. Ως προϊόν ιστορικής έρευνας, καταγράφεται μια λεπτομερέστατη περιγραφή της καθημερινής αθηναϊκής ζωής, με ανάλυση χαρακτήρων και επιμέρους ιστορίες που δένουν με την κεντρική ιστορία και πλουτίζουν την πλοκή. Έρωτες, πόλεμοι, πολιτική, σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων, οθωμανική εξουσία συνθέτουν τον μύθο του αφηγήματος. 

Η Φιλομήλα Λαπατά σκιαγραφεί το πορτρέτο της Αθήνας του 1800, με ολοκληρωμένους χαρακτήρες που ξεδιπλώνονται σε μια ρεαλιστική και συναρπαστική πλοκή, θίγοντας θέματα ανθρωπίνων σχέσεων και υπαρξιακής αναζήτησης. Ανασυνθέτει, με έναν δικό της τρόπο, την ατμόσφαιρα μιας ολόκληρης εποχής της Ιστορίας μας. Μιλάει για τη ζωή, τη μοίρα, τις επιλογές μας, τις σχέσεις, τη μνήμη ως κατάρα, το μίσος, την οργή, την υπέρβαση ορίων και τη λύτρωση.

Η ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΛΑΠΑΤΑ γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι ο καρπός μιας Μακεδόνισσας κι ενός πολίτη του κόσμου. Σπούδασε δημόσιες σχέσεις κι εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα. Παραμένει όμως μόνιμη μαθήτρια της ζωής. Η πολυπλοκότητα των διαπροσωπικών σχέσεων την απασχολεί από πολύ παλιά και αυτός της ο προβληματισμός αποτυπώνεται στα βιβλία της. Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ είναι το έβδομο μυθιστόρημά της. Καθώς αγαπά την ποικιλία, ζει μεταξύ δύο κόσμων: της Ελλάδας και της Ιταλίας.