Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Ένα σύντομο κείμενο για την ευτυχία από τον Φρίντριχ Νίτσε


Η ευτυχία μου: Από τότε που κουράστηκα να ψάχνω, έμαθα να βρίσκω.
Κι από τότε που ο άνεμος μου εναντιώθηκε, έμαθα να σαλπάρω με όλους τους ανέμους.

Φρίντριχ Νίτσε 


10 αποφθέγματα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ για τον έρωτα

-Αυτοί που δε δείχνουν τον έρωτά τους δεν αγαπούν πραγματικά. Η πορεία του έρωτα δεν είναι ποτέ ομαλή.
Ο έρωτας είναι οικείος. Ο έρωτας είναι διαβολικός. Δεν υπάρχει πιο διαβολικός άγγελος από τον έρωτα.

-Ο έρωτας δεν είναι τίποτα παρά μια τρέλα όλο σοφία , ένα φαρμάκι και ένα φάρμακο μαζί, που τη ζωή την κάνει πιο γλυκιά.

-Ο έρωτας είναι πάντα τόσο γλυκός όταν τον βλέπεις, αλλά γίνεται πικρός και βάναυσος στην πράξη του.

-Μίλα ψιθυριστά, αν μου μιλάς γι' αγάπη.

-Η ηδονή και η δράση κάνουν το χρόνο να φαίνεται λίγος.

-Η αγάπη ευφραίνει, όπως ο ήλιος μετά την καταιγίδα.

-Το κρασί αυξάνει την επιθυμία αλλά μειώνει το αποτέλεσμα.

-Το λάθος, αγαπητέ μου Βρούτε, δεν είναι στ' αστέρια, αλλά μέσα μας.

-Οι γυναίκες δεν θέλουν τίποτα άλλο από ένα σύζυγο, αλλά όταν τον αποκτήσουν, τα θέλουν όλα.

-Να ζει κανείς ή να μη ζει; Ιδού η απορία. 

πηγή:apotis4stis5.com

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

10 αποφθέγματα από τον Χιλιανό συγγραφέα και ποιητή Πάμπλο Νερούδα

Ο Χιλιανός συγγραφέας και ποιητής Πάμπλο Νερούδα είχε γεννηθεί στις 12 Ιουλίου του 1904 και πέθανε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1973. Ήταν σύμφωνα με τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο σημαντικότερος ποιητής του 20ού αιώνα...

10 αποφθέγματα του για τη ζωή και τον έρωτα:

«Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε, σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια: σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο»
«Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο…»
«Τόσες μέρες να σε βλέπω τόσο ακλόνητη και τόσο κοντά μου, πώς πληρώνεται αυτό, με τι το πληρώνω;»
«Δεν ξέρω οι άλλοι πώς αγαπούν, δεν ξέρω πώς αγαπήθηκαν άλλοτε, εγώ σε κοιτάζω και σε ερωτεύομαι, κι έτσι ζω»
«Σκληρή η αλήθεια, σαν αλέτρι»
«Θέλω με σένα να κάνω αυτό που η άνοιξη κάνει στα δέντρα της κερασιάς»
«Μα περίμενέ με, φύλαξε για μένα τη γλυκύτητά σου, Θα σου δώσω, ακόμη, ένα τριαντάφυλλο»
«Έχω ανάγκη τη θάλασσα γιατί με διδάσκει: δεν ξέρω αν μου δίνει μουσική ή συνείδηση»
«Πάρε μου το ψωμί, αν θέλεις, πάρε μου τον αέρα, αλλά μη μου παίρνεις το γέλιο σου»
«Μπορείς να κόψεις όλα τα λουλούδια, αλλά δεν μπορείς να εμποδίσεις την Άνοιξη να ‘ρθει»
«Όλα τα μονοπάτια οδηγούν στον ίδιο στόχο: Να εκφράσουμε στους άλλους αυτό που είμαστε»
   

πηγή: apotis4stis5.com

Νέες κυκλοφορίες-Μουσική:No way for love – Joanne Marnezi

Η τραγουδοποιός Joanne Marnezi ξεκινά τη συνεργασία της με την Final Touch παρουσιάζοντας το single «No way for love», σε στίχους, μουσική και ενορχήστρωση της ιδίας!
Πρόκειται για μια μπαλάντα που κινείται στους ήχους της alternative pop και πραγματεύεται τον ανεκπλήρωτο έρωτα και τις δυσκολίες που συνοδεύουν τις ανθρώπινες σχέσεις.
Η μελαγχολική μελωδία επενδύεται με το βελούδινο ηχόχρωμα της φωνής της Joanne Marnezi, συνθέτοντας ένα άκρως ατμοσφαιρικό τραγούδι το οποίο ήδη αποτελεί σημείο αναφοράς στις ζωντανές εμφανίσεις της τραγουδίστριας.
Η ηχογράφηση του τραγουδιού έλαβε χώρα στα bk studios.
Συμμετέχουν οι μουσικοί: Joanne Marnezi (πιάνο, πλήκτρα, φωνή), Ηλίας Αρωνίδης (τύμπανα), Βελισσάριος Πρασσάς (μπάσο).
Τα credits για την λήψη και το σχεδιασμό της φωτογραφίας του εξωφύλλου αποδίδονται στον Χρήστο Μαυραγάννη (ΧΡΗΜΑΣΤ).
Καλή ακρόαση!
Λίγα λόγια για την καλλιτέχνιδα
Η Joanne Marnezi είναι τραγουδοποιός. Ζει στην Αθήνα και κατάγεται από το Κιάτο.
Κάνει σπουδές στην σύγχρονη φωνητική και το τζαζ πιάνο. Είναι λάτρης της δεκαετίας του 80.
Από μικρό παιδάκι γράφει τραγούδια και τα τραγουδάει μπροστά στην κάμερα.
Μότο της «η μουσική είναι η μητρική μου γλώσσα»!

Άκουσε το στο YouTube

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

Νέες κυκλοφορίες:Οι Χαμένοι Θεοί (μυθ-ιστόρημα)

Βρισκόμαστε στη σύγχρονη Αθήνα, την πρωτεύουσα μιας χώρας σε παρακμή. Μιας χώρας που άλλοτε άκμασε χάριν της λατρείας των ιδεών και της ελεύθερης σκέψης. Σε έναν κόσμο που όλα μοιάζουν τόσο παράλογα φυσιολογικά, οι πρωταγωνιστές μας θα κληθούν να ερευνήσουν την πηγή της φυσιολογικότητας του είδους μας.
Οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές, η ζωή ανακατευθύνεται από τη μια μέρα στην άλλη, κι ο χρόνος, ως μεταφορέας φωτός, αποστέλλει με την ακτίνα του τις πληροφορίες εκείνες που θα αποκαλύψουν ένα καλά κρυμμένο κι αιώνιο μυστικό. Ο δρόμος των πληροφοριών παραπλανά συνεχώς τις αισθήσεις, Η στιγμή της αποκάλυψης πλησιάζει. Μένει η σκέψη να μειώσει ταχύτητα, επιτρέποντας στο φως να την πλησιάσει, ώστε να αποκωδικοποιήσει σωστά τις πληροφορίες.
Θα καταφέρουν, τελικά, οι πρωταγωνιστές να παραμείνουν ανεπηρέαστα προσκολλημένοι στη δική τους έρευνα, στη δική τους Φολόη ή μήπως θα καταφέρει ο Ασπροντυμένος να κρατήσει ενεργό το πέπλο απόκρυψης της ιστορίας; Οι δαίμονες των αμφιβολιών χτυπούν ανελέητα τον νεαρό αρχαιολόγο. Δαίμονες που τείνουν να πάρουν σάρκα και οστά, εάν ο ίδιος δεν κερδίσει τα δεκάδες αναπάντητα ερωτήματά του.
Θα γίνουν οι δικαιολογίες τα επιχειρήματα της ανικανότητας ή μήπως η σοφία της δικής του Ιφιγένειας θα του χαράξει πάνω στον έναστρο ουρανό της Ελλάδας δρόμο φωτεινό προς τα αινίγματα του σύμπαντος;

Εκδόσεις Πηγή.

Συγγραφέας:


Ο Μακαρίου Ι. Βασίλειος είναι γεννημένος το 1976 στην Πτολεμαΐδα, κάτοικος, πλέον, Θεσσαλονίκης, με κύρια ενασχόλησή του τη διαφήμιση και επικοινωνία. Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας «Τρισδιάστατα Εμπορικά Κέντρα Ελλάδος» (www.hellenicshoppingcenters.gr). Σπουδές του η σκέψη, που συνεχίζει έως και σήμερα να αναπτύσσει και χόμπι του τα ταξίδια σε άγνωστους και χαμένους προορισμούς.

Νέες κυκλοφορίες:Ματωμένα νούφαρα

Κεντρική Μακεδονία…

Μια δεκαεπτάχρονη κοπέλα που εξαφανίστηκε πρόσφατα βρίσκεται βάναυσα κακοποιημένη και δολοφονημένη πλάι σε ένα ποτάμι, αρκετά κοντά στο κτήμα ενός πάμπλουτου άντρα. Σύντομα η αστυνομία ανακαλύπτει, λίγο μακρύτερα, έναν ομαδικό τάφο, με τα πτώματα τεσσάρων άλλων κοριτσιών που είχαν επίσης εξαφανιστεί πριν από κάποια χρόνια, από διαφορετικές όμως περιοχές της χώρας.

Η Ρωξάνη Βαλαωρίτου, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον πρόσφατο θάνατο του συζύγου της, αποφασίζει να πραγματοποιήσει το ένα και μοναδικό της όνειρο: να αγοράσει ένα αγρόκτημα με τα χρήματα που κληρονόμησε και να μετακομίσει με την κόρη της και τον γιο του άντρα της από τον προηγούμενο γάμο της στο μέρος όπου συνήθιζαν να περνάνε παλιά τα καλοκαίρια τους.

Η γνωριμία της με τον πλούσιο κτηματία γείτονά της Φίλιππο Βενιέρη, αλλά και με τον γοητευτικό αστυνόμο Πέτρο Ζάνο, που έχει αναλάβει την υπόθεση και έχει βρεθεί στον ίδιο τόπο προσπαθώντας να ξεφύγει από τα δικά του «φαντάσματα», θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της. Ακόμα περισσότερο, όταν οι δολοφονίες θα συνεχιστούν, θα αντιληφθεί πως οι εφιάλτες της εμφανίζουν μπροστά στα μάτια της τους φόνους των κοριτσιών πριν ακόμη γίνουν, και ότι η κόρη της μπορεί να είναι η επόμενη στη λίστα με τα θύματα ενός κατά συρροήν δολοφόνου και βιαστή, που δρα με απόλυτη ακρίβεια και δεν υπάρχει καμία απολύτως ένδειξη για την ταυτότητά του.
 Εκδότης: Μάτι

Συγγραφέας:

Η Μαρία Προδρόμου δημοσιογράφος και μυθιστοριογράφος γεννήθηκε στη Λεμεσό. Σπούδασε δημοσιογραφία στην Αθήνα και από το 1994 ασχολείται ενεργά με το επάγγελμα, αρθρογραφώντας σε περιοδικά και εφημερίδες. Τις πρώτες της συγγραφικές απόπειρες τις έκανε όταν ήταν 9 χρόνων γράφοντας παραμύθια. Στην ηλικία των 14 ετών ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που έγραψε σε ένα χοντρό τετράδιο και που παραμένει ανέκδοτο στη βιβλιοθήκη της ως σήμερα. Εκτός από τα βιβλία ασχολήθηκε και με τη συγγραφή σεναρίων. Έχει επίσης μεταφράσει πάρα πολλά παιδικά βιβλία και παραμύθια. Της αρέσει να διαβάζει, να γράφει, να ζωγραφίζει και να ταξιδεύει. Είναι παντρεμένη και έχει δύο παιδιά. Σήμερα ασχολείται επαγγελματικά με τη συγγραφή.

Νέες κυκλοφορίες:Ο χορός των συμβόλων

Το χάρισμα του Νικήτα Σαββάκη στα μαθηματικά προοιωνίζεται ένα λαμπρό μέλλον. Ωστόσο η μοίρα διαλύει την ανεμελιά και τον φέρνει αντιμέτωπο με μια σκληρή πραγματικότητα. Οι γονείς του μένουν άνεργοι κι αμέσως μετά έχουν ένα σοβαρό ατύχημα. Έτσι αναγκάζεται να διακόψει τις σπουδές του και να εγκαταλείψει τα όνειρά του. Συντετριμμένος ψυχολογικά, ξεκινάει να δουλεύει ως σερβιτόρος και, στη συνέχεια, ως μεταφορέας.
Σκέφτεται πληγωμένος τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα. Παρ’ όλα αυτά, η λατρεία του στην επιστήμη του θα τον οδηγήσει να αποδεχτεί μια μεγάλη πρόκληση, που ξεπερνάει ακόμα και τα πιο τρελά όνειρα. Περνώντας από συμπληγάδες κι έχοντας τη βοήθεια της αγαπημένης του Έλενας, θα ακολουθήσει μια πορεία που θα τον οδηγήσει ψηλά.

Ένα μαγικό ταξίδι ψυχής από τον Ψηλορείτη και τα Χανιά ως το Κέιμπριτζ και το Όσλο, ένας χορός των δυσνόητων αριθμών, μια ωδή στη δύναμη και τη θέληση, κόντρα στη μοίρα και στους καιρούς.
Εκδότης: Ψυχογιός

Συγγραφέας:
Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος παλεύει με τις λέξεις και τη δημοσιογραφία 33 χρόνια, από το καλοκαίρι του 1979, όταν ξεκίνησε να αρθρογραφεί στο "Φως", μαθητής λυκείου ακόμα. Σπούδασε στη Νομική Θράκης, αλλά άφησε για τους άλλους... νόμους κι αστυνόμους, για να τους ξαναβρεί στα μυθιστορήματά του. Μύρισε το μελάνι στις εφημερίδες "Βραδυνή", "Έθνος", "Αθλητική", "Sportime" και "Derby", γνώρισε τα ερτζιανά (ΕΡΑ, Sport FM, Sentra FM), ενώ από το 1992 είναι στο MEGA Channel. Έκανε τρεις φορές το γύρο της Ευρώπης (φτάνοντας και Αφρική...) με εκατοντάδες ρεπορτάζ και μεταδόσεις. Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών και του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου, από τον οποίο έχει βραβευτεί δύο φορές για τηλεοπτικά ρεπορτάζ. Βιβλία του: "Είκοσι Χρόνια Ταξίδια", τα μυθιστορήματα "The Game Boy - Το Μοιραίο 10", "Θα Πεθάνεις, Ρε!", "Η Νύχτα της Λώρας", το "Μαύρο Φιλί" και το "Φεγγάρι από Πέτρα", "Δυο Μαύρα Πουκάμισα" και "Πορφυρός Κώδικας" μια ειδική ημερολογιακή έκδοση με τίτλο "Ολυμπιάδα, Ιστορία και Θρύλοι" κ.ά. Συνεχίζει να ταξιδεύει, να χαμογελά, να σαρκάζει και να αυτοσαρκάζεται... και πιστεύει στην... άσπρη μέρα. Επικοινωνία με το συγγραφέα: meniossak@yahoo.com

Νέες κυκλοφορίες:Στη γέφυρα των χαμένων ψυχών


Πέντε άνθρωποι βασανίζονται κάθε νύχτα για έναν χρόνο από τον ίδιο εφιάλτη.

Ανακαλύπτοντας ότι είναι υπαρκτά τα πρόσωπα που βλέπουν στον ύπνο τους, ως συνεπιβάτες ενός λεωφορείου που ταξιδεύει νύχτα με έναν μυστηριώδη οδηγό στο τιμόνι, συγκλονίζονται και αρχίζουν την προσπάθεια να συνθέσουν το παζλ, για να ανακαλύψουν τι κρύβεται πίσω από τον κοινό εφιάλτη.
Ξετυλίγοντας το κουβάρι, θα βρεθούν αντιμέτωποι με το παράλογο, το αλλόκοτο και το απόκοσμο.
Εκδότης: Λυκόφως

Συγγραφείς: Ο Γιώργος Δάµτσιος γεννήθηκε 1978 στη Νάουσα και εργάζεται στο Ελληνικό Δηµόσιο από το 2000. Εξακολουθεί να διαµένει στη Νάουσα, µαζί µε τη σύζυγό του Αναστασία και τα δύο παιδιά τους. Αποτελεί έναν από τους οραµατιστές και µέλος της οργανωτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Φαντασίας Fantasmagoria. Αρθρογραφεί τακτικά στην ιστοσελίδα nyctophilia.gr, καθώς και στο προσωπικό του blog: georgedamtsios.weebly.com Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε τον Νοέµβριο του 2015 από τις εκδόσεις Momentum και τιτλοφορείται "Μέχρι την τελευταία του ανάσα". Τον Γενάρη του 2016, συµµετείχε στο συλλογικό έργο "Ψίθυροι µέσα στη νύχτα" (nyctophilia.gr). Τον Ιούνιο του 2016 κατέλαβε την πρώτη θέση ανάµεσα σε εκατόν τριάντα συµµετέχοντες στον διαγωνισµό των εκδόσεων "Ανάτυπο" µε θέµα "Το Άγνωστο". Συµµετείχε στο αντίστοιχο συλλογικό έργο. Τον Μάρτιο του 2017 συµµετείχε σε τρεις ακόµα συλλογές διηγηµάτων: "Αντίθετο Ηµισφαίριο 4" (για λογαριασµό της gamecraft), "Τρόµος" (εκδ. Ανάτυπο) και "Ζόµπι στην Ελλάδα" (εκδ. iWrite).

Ο Μάριος Δημητριάδης γεννήθηκε στο Χόλιμπουρκ της Γερμανίας και μεγάλωσε στον Ασκό Θεσσαλονικής, όπου και έμεινε μέχρι τα 18 του χρόνια. Σπούδασε στη γεωπονική σχολή του ΑΠΘ., παρακολούθησε μαθήματα ευρωπαϊκής και βυζαντινής μουσικής, καθώς και μαθήματα φωνητικής. Παίζει και διδάσκει κλασική και ηλεκτρική κιθάρα. Είναι λάτρης της τεχνολογίας και των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ζει με τη σύζυγό του στη Θεσσαλονίκη, όπου και εργάζεται.

Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Όταν ο Χέμινγουεϊ έβαλε στοίχημα ότι μπορεί να γράψει ένα διήγημα με μόνο 6 λέξεις. Και κέρδισε

Ο σπουδαίος λογοτέχνης κάποτε πέτυχε το ακατόρθωτο. Να φτιάξει μία ολόκληρη ιστορία με λιγότερες από 10 λέξεις. Θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος συγγραφέας όλων των εποχών, ακόμα και πάνω από σπουδαία ονόματα της λογοτεχνίας όπως ο Ντοστογιέφσκι ή ο Τολστόι. Ο μεγάλος Έρνεστ Χέμινγουεϊ έζησε μία τρελή, πολυτάραχη, πολυταξιδεμένη, μποέμ ζωή, γεμάτη με εξωτικές περιπέτειες, και ενίοτε πολύ αλκοόλ, αλλά και ξεχειλισμένη από το υπέρμετρο ταλέντο του. Και κάποτε ανάμεσα σε όλα τα σπουδαία πράγματα που μας άφησε καθώς αποχώρησε από τη ζωή, σαν σήμερα, στις 2 Ιούλιου του 1961, απέδειξε ότι εκείνος είναι σε θέση να πετύχει αυτό που θεωρείται αδύνατο. Να φτιάξει μία ιστορία χρησιμοποιώντας 6 μόνο λέξεις. Μία ιστορία με αρχή, μέση και τέλος, αφού αυτό το μοναδικό πράγμα που χρειάζεται ένα κείμενο για να θεωρείται ιστορία. Το όλο πράγμα ξεκίνησε σαν στοίχημα κάποια στιγμή ανάμεσα στο 1920 και το 1930. Ο Χέμινγουεϊ βρισκόταν στο Παρίσι, την πόλη όπου οτιδήποτε σημαντικό συνέβαινε στην τέχνη της εποχής είχε βρει τη βάση του και ένα φιλόξενο καταφύγιο, και έπινε σε κάποιο μπαρ μαζί με άλλους καλλιτέχνες. Εκεί, πάνω στην πλάκα, ο Χέμινγουεϊ δήλωσε ότι είναι σε θέση να γράψει μία ολόκληρη ιστορία με μόλις 6 λέξεις. Όλοι οι υπόλοιποι τον πήραν στο δούλεμα και άρχισαν να γελάνε, ισχυριζόμενοι ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο να συμβεί. Τότε εκείνος έβαλε στοίχημα, προκαλώντας τους να βάλουν ο καθένας από 10 δολάρια σε ένα μπολ. Αν έχανε θα τους έδινε τα διπλά, αλλιώς θα έπαιρνε όλο το ποσό που θα είχε συγκεντρωθεί μέσα στο μπολ. Όλοι δέχονται θεωρώντας την ήττα του δεδομένη. Ο Χέμινγουεϊ παίρνει μία χαρτοπετσέτα και γράφει «For Sale: Baby shoes. Never Worn», δηλαδή «Πωλούνται μωρουδιακά υποδήματα που δεν φορέθηκαν ποτέ». Ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ κέρδισε το στοίχημα. Η ιστορία του των έξι λέξεων έχει αρχή, μέση και τέλος. Αυτό το κείμενο έγινε από τότε ένα πρότυπο αφηγηματικής δομής και χρησιμεύει ως άσκηση στα μαθήματα Δημιουργικής Γραφής. Παρόλα αυτά υπάρχει και ο αντίλογος που λέει ότι η παραπάνω ιστορία δεν συνέβη ακριβώς έτσι ή ακόμα ότι δεν συνέβη καθόλου, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη ιστορία έχει χρεωθεί στον Χέμινγουεϊ κατά λάθος, αφού δεν γνωρίζουμε με σιγουριά ποιος είναι ο συγγραφέας της. Ωστόσο πολλοί συγγραφείς και έρευνες επιμένουν ότι πίσω από αυτή κρύβεται σίγουρα ο σπουδαίος αμερικανός πεζογράφος.





Πηγή:tilestwra.com

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Συνέντευξη από την συγγραφέα Νάντια Παπαθανασοπούλου.

 Η συγγραφέας Νάντια Παπαθανασοπούλου μιλάει στα "Ταξίδια Σκέψεις", μας συστήνει το νέο της βιβλίο και απαντάει στις ερωτήσεις μας. Απολαύστε την!! 

                                           Συστήστε μας με λίγα λόγια το νέο σας βιβλίο
Το βιβλίο μου έχει τίτλο : Επάγγελμα Γραμματέας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.Μιλάει για τέσσερις γυναίκες διαφορετικής ηλικίας και οικογενειακής κατάστασης που συναντιούνται σε τμήμα ομαδικής ψυχοθεραπείας.Εκεί γνωρίζονται μεταξύ τους και με τον ψυχολόγο που οργανώνει αυτές τις συνεδρίες και εκτός από τη φιλία τους που δημιουργείται,αποκαλύπτονται μυστικά και αναθεωρούν όλοι τις απόψεις τους για τη ζωή και τον έρωτα. 

Όταν κρατήσατε για πρώτη φορά το βιβλίο σας στα χέρια σας,ποια ήταν η πρώτη σας σκέψη;
Σκέφτηκα πόσο ευτυχισμένος μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος όταν πραγματοποιεί ένα όνειρό του. 

Τι πιστεύετε ότι θα προσφέρει το βιβλίο σας στους επικείμενους αναγνώστες;
Συναισθήματα...Θεωρώ ότι οι ήρωές μου είναι άτομα της διπλανής πόρτας που ταυτίζεσαι μαζί τους.Και αυτή η ταύτιση είναι πολύ γλυκιά και λυτρωτική.
                                                 Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς.
Είμαι ένας απλός καθημερινός άνθρωπος που ζει σ ένα σπίτι με δυο παιδιά,δυο σκυλιά και μια γάτα.Μου αρέσει να διαβάζω,να γράφω,να ταξιδεύω και να βλέπω σειρές.
Οι ήρωες των βιβλίων σας έχουν προδιαγεγραμμένη πορεία την οποία γνωρίζετε και ακολουθείτε ως την τελευταία σελίδα ή υπάρχει πιθανότητα <<αυτονόμησής>>τους κατά τη διάρκεια συγγραφής του βιβλίου;
Οι ήρωές μου με κάνουν ότι θέλουν.Εγώ νιώθω ένα απλό εκτελεστικό όργανο.Εκείνοι αποφασίζουν για την τύχη και τη ζωή τους.Εγώ απλά αποτυπώνω τις επιθυμίες τους στο χαρτί.
                                                Πως γίνεται κανείς συγγραφέας;
Αν διαβάσει πολλά βιβλία νομίζω ότι μετά νιώθει  την ανάγκη να γράψει και ο ίδιος κάτι.Απλά ξεκινάς να γράφεις, δεν υπάρχει συνταγή.
Πως ακριβώς γράφετε;Όταν βρίσκετε χρόνο κι ένα ήσυχο μέρος ή ακολουθείτε ένα συγκεκριμένο ''τελετουργικό'';
Η μόνη ''τελετουργία'' που κάνω είναι μια ζεστή κούπα με καφέ.Αν έχω καφέ κάθομαι και γράφω με τις ώρες όπου και να βρίσκομαι.Είμαι coffeeholic. 
Το βιβλίο σας βασίζεται σε δικές σας εμπειρίες,πραγματικά γεγονότα ή είναι, ως επί το πλείστον,μυθοπλαστικά
Αυτό το βιβλίο είναι μυθοπλαστικό.Για αυτά που έρχονται δεν ξέρω ακόμη....
 
Μεγάλη συζήτηση γίνεται στις μέρες μας για τη χρήση των greeklish.Πιστεύετε ότι τελικά η ελληνική γλώσσα κινδυνεύει από τη χρήση τους;
Παλιότερα το πίστευα,όμως όχι πια γιατί συζήτησα με κάποια άτομα που γράφουν έτσι και μου εξήγησαν πως κάνουν ορθογραφικά λάθη και νιώθουν πιο άνετα με το να γράφουν greeklish.Δεν τους κοροϊδεύουν οι υπόλοιποι.Έτσι είναι και κατανοητό και απόλυτα σεβαστό.
Τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνει ένας γονιός,για να αγαπήσει το παιδί του τα βιβλία;
Αν διαβάζει ένας γονιός παραμύθια στο παιδί του,ή εκτός από παιχνίδια του αγοράζει και βιβλία υπάρχουν πιθανότητες το παιδί να αγαπήσει τα βιβλία,αλλά είναι και στον χαρακτήρα του παιδιού.
Την σημερινή εποχή διαβάζουν οι Έλληνες και ιδιαίτερα οι νέοι;τι πιστεύετε;
Επειδή είμαι σε πολλές ομάδες βιβλίων διακρίνω πολύ κόσμο που διαβάζει.Ειδικά νέους και το αξιοσημείωτο είναι πως προτιμούν το χαρτί και όχι τα e-books.Δε σας κρύβω πως αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.
Έχετε ήδη κάποιο επόμενο βιβλίο στο μυαλό σας;
Δεν είναι απλά στο μυαλό μου,έχω ξεκινήσει να το γράφω :)
Πείτε μας για ένα βιβλίο που δεν έχετε γράψει εσείς και θα θέλατε να το είχατε γράψει.
Τον Χάρυ Πόττερ.Θα ήθελα πολύ να το είχα γράψει,όχι επειδή είχε τόση επιτυχία όσο για το γεγονός πως όσο θα το έγραφα θα χανόμουν σε έναν κόσμο μαγικό.
Που μπορούν οι αναγνώστες μας να βρουν το βιβλίο σας;
Σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία,ηλεκτρονικά από τις εκδόσεις Πνοή αλλά και κατόπιν παραγγελίας από τα βιβλιοπωλεία της γειτονιάς τους.
Και πως μπορούν να επικοινωνήσουν με εσάς;
Μέσω facebook:Νάντια Παπαθανασοπούλου
και μέσω instagram : nandiapap1978 Χαίρομαι πολύ όταν επικοινωνώ με τους αναγνώστες μου οπότε τους περιμένω με χαρά.
Ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη και εύχομαι ότι καλύτερο για το μπλογκ σου. :)
Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη ! Καλοτάξιδο και πάντα επιτυχίες.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

"Μεθυσμένο" οτιδήποτε γράφτηκε από τον Stephen King κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980

Ο Κing έχει υπάρξει πολύ ειλικρινής για την περίοδο που τα ναρκωτικά και το αλκοόλ τον είχαν τόσο καταβάλει που όπως έχει ομολογήσει δεν θυμάται καλά καλά να γράφει τα βιβλία που τον κατέστησαν διάσημο τη δεκαετία του ’80.  Σνίφαρε τόση κοκαΐνη που αναγκαζόταν να γράφει έχοντας μπατονέτες στην μύτη του για να σταματήσει την αιμορραγία και να μη λερώνει το γραπτό του στη γραφομηχανή. O φόβος ότι δεν θα μπορούσε να γράψει νηφάλιος τον έκανε να καταναλώνει ακόμη περισσότερα χάπια, αλκοόλ κι άλλες ναρκωτικές ουσίες. Το 1987, το βιβλίο του Νυχτερίτες παίρνει κάκιστες κριτικές και ο King αποφασίζει να κόψει τις εξαρτήσεις του. Το πρώτο βιβλίο που έγραψε «καθαρός» ήταν το Χρήσιμα Αντικείμενα. Στο Paris Review είπε σχετικά «Ήμουν σε μια πολύ ευαίσθητη κατάσταση αφού ήταν η πρώτη φορά, από τα 16 μου, που έγραφα χωρίς να είμαι πιωμένος ή ντοπαρισμένος. Ήμουν απολύτως καθαρός αν εξαιρέσεις το κάπνισμα. Όταν ολοκλήρωσα το βιβλίο σκέφτηκα “Αυτό είναι καλό”».


πηγή:popaganda.gr

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Η εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη το 1998. «Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος»….

Tο πρωί της 1ης Ιουνίου 1998 ο καθηγητής φιλολογίας, Δημήτρης Λιαντίνης έφυγε από το σπίτι του στη Ν.Κηφισιά. Στο γραφείο του είχε αφήσει ένα γράμμα για την κόρη του Διοτίμα στο οποίο έγραφε:
«Διοτίμα μου, Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι. Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού.
Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι’ αυτό το έγκλημα με σκοτώνει….
Έζησα έρημος και ισχυρός. Λιαντίνης.
Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές** Σολωμού στη Ζάκυνθο κ’ Λυκούργου στη Σπάρτη.»…
Ο Λιαντίνης ταξίδεψε στην Σπάρτη, άφησε το αυτοκίνητό του κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και πήρε ένα ταξί με προορισμό τον Ταύγετο. Στον ταξιτζή είπε ότι θα συναντούσε κάποιους Γερμανούς στο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού. Από εκείνη την ημέρα τα ίχνη του εξαφανίστηκαν. Μόλις η γυναίκα του βρήκε το γράμμα, ενημέρωσε τις αρχές αναφέροντας πως φοβόταν για τη ζωή του, καθώς σκεφτόταν από καιρό τον θάνατό του. Οι αστυνομικοί έστρεψαν τις έρευνές τους στην περιοχή της Σπάρτης.
Ορειβάτες από τη Λακωνία και αστυνομικοί ανέβηκαν στον Ταύγετο, αλλά δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν. Δύο μέρες μετά την εξαφάνισή του δύο μαθητές του στεφάνωσαν τα αγάλματα του Λυκούργου και του Σολωμού στη Σπάρτη και στην Ζάκυνθο αντίστοιχα, σύμφωνα με την επιθυμία του. Η εξαφάνιση του απασχόλησε τα μέσα της εποχής και πολλοί προβληματίστηκαν με την περίπτωσή του. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ένας άνθρωπος παράτησε τη ζωή του και προετοίμασε με λεπτομέρεια, όπως αποδείχτηκε, τον θάνατό του.
Ο Λιαντίνης ήταν ένας καθηγητής πολύ αγαπητός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου. Όταν έκανε μάθημα το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο και όλοι τον άκουγαν με προσοχή. Μιλούσε για την παρακμή της σημερινής κοινωνίας, το αρχαιοελληνικό ιδεώδες για τη θεώρηση του θανάτου και την ποίηση. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Νικολακάκος και το άλλαξε σε Λιαντίνης από τη γενέτειρά του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας.
Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1942 και πήγε σχολείο στην Σπάρτη. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στους Μολάους Λακωνίας. Αρχές της δεκαετίας του ’70 σπούδασε γερμανική γλώσσα στο Μόναχο και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε με την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής, Νικολίτσα Γεωργοπούλου και απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα. Παράλληλα, έγραφε βιβλία και ήταν λάτρης της ποίησης. Μελετούσε τα έργα του Σεφέρη, του Σολωμού, του Ελύτη και των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Έως την ημέρα που εξαφανίστηκε, ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών….
Τον Ιούλιο του 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή, η σορός του Λιαντίνη βρέθηκε  κοντά στην κορυφή «Προφήτη Ηλία» στον Ταύγετο. Ο καθηγητής είχε κρυφτεί σε μια κοιλότητα του εδάφους που ήταν φραγμένη από πέτρες και ήταν αδύνατο να εντοπιστεί από τις αρχές. Το σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή το είχε εντοπίσει σε μια ανάβαση του στο βουνό το 1994. Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέρος που βρισκόταν η σορός του καθηγητή ήταν ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος οδήγησε στη σπηλιά την κόρη του με τον σύζυγό της. Ήταν ο μοναδικός που γνώριζε που βρισκόταν ο Λιαντίνης, αλλά είχε υποσχεθεί στον καθηγητή ότι δεν θα το αποκάλυπτε, έως ότου να περάσουν επτά χρόνια, όπως και έγινε….
Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τον σκελετό δεν κατάφερε να εντοπίσει τα αίτια ούτε την ακριβή ημερομηνία θανάτου, αλλά κατέληξε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν ο καθηγητής. Όπως ανέφερε ο Λιαντίνης στο γράμμα προς την κόρη του, όλη του τη ζωή ετοίμαζε το θάνατο του και ήταν αποφασισμένος να πεθάνει όπως εκείνος επιθυμούσε, «όρθιος, στιβαρός και περήφανος». Οι συγγενείς του σεβάστηκαν την επιθυμία του. Ο Λιαντίνης άφησε πίσω του σπουδαίο έργο από βιβλία και χειρόγραφα. Για τους μαθητές και τους συναδέλφους του ήταν ένας από τους καλύτερους καθηγητές που πέρασαν από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.
 του Μαράσλειου Διδασκαλείου στις 27 Μαΐου 1998. Πέντε μέρες αργότερα εξαφανίστηκε. …


Πηγή: mixanitouxronou

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Οι αστέρες του εγκληματικού πανθέου


«Υπηρέτησα το αστυνομικό ρεπορτάζ για σαράντα χρόνια και στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία μού έλαχε να ζω μια ζωή με τους συναδέλφους μου δημοσιογράφους, με τους αστυνομικούς, με τους πυροσβέστες, αλλά και με τους κάθε λογής εγκληματίες. Ασκώντας το δημοσιογραφικό λειτούργημα, είχα πάντα ως προτεραιότητα να ενημερώνω σωστά κι αντικειμενικά τους αναγνώστες, τους ακροατές και τους τηλεθεατές μου. Δεν μου άρεσε ποτέ να καταδικάζω ή να αθωώνω τους εγκληματίες και τους κάθε λογής παρανόμους – αυτό δεν είναι δουλειά του δημοσιογράφου. Είναι δουλειά των εισαγγελέων και των δικαστών. Δεν μπέρδεψα ποτέ τον ρόλο μου με τον ρόλο των άλλων – οι ρόλοι είναι διακριτοί. […]
Σχεδόν όλους όσοι περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο τούς έχω γνωρίσει και προσωπικά. Και όλους ανεξαιρέτως τους γνώρισα κάνοντας ρεπορτάζ για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν – και μπορώ να σας πω ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι με συναισθήματα, με ελαττώματα αλλά και προτερήματα, τα οποία πολλοί από αυτούς τα χρησιμοποιούν για λάθος στόχους, για λάθος σκοπούς. […]

Έγραψα επίσης αυτό το βιβλίο επειδή θέλω να αφήσω μια παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές για την πορεία της εγκληματικότητας στην Ελλάδα αυτή την τεσσαρακονταετία.
Να καταθέσω τα πραγματικά περιστατικά που απασχόλησαν την κοινή γνώμη και να σκιαγραφήσω πρόσωπα και καταστάσεις χωρίς ίχνος υπερβολής και ανακρίβειας, περνώντας ταυτόχρονα κάποια μηνύματα θετικά για τον συνάνθρωπό μας και, γενικότερα, για την ελληνική κοινωνία – χωρίς φυσικά να κάνω τον δάσκαλο, τον εισαγγελέα ή τον ιεροκήρυκα».

Ληστές που ξοδεύουν τα χρήματά τους στα μπουζούκια και ράβουν τα χείλη τους με βελόνα και κλωστή, κατά συρροήν δολοφόνοι που σκοτώνουν για ευχαρίστηση, ευγενικοί διαρρήκτες και ιδεολόγοι της παρανομίας, ανθρωποκυνηγητά, κινηματογραφικές αποδράσεις με ελικόπτερα, επεισοδιακές συλλήψεις αλλά και μοιραία λάθη των αστυνομικών – διαβόητοι παράνομοι που η αστυνομία και η Δικαιοσύνη τούς κατέταξαν στο εγκληματικό πάνθεο, μέσα από τη ματιά του Πάνου Σόμπολου.  


Ο Πάνος Σόμπολος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε δημοσιογραφία και εργάζεται ως δημοσιογράφος στον τομέα του αστυνομικού ρεπορτάζ.

Εργάστηκε στις εφημερίδες "Ακρόπολη", "Αθηναϊκή", "Μακεδονία" (γραφεία Αθήνας) και στα περιοδικά "Εικόνες", "Πάνθεο", "Ρομάντζο" κ.ά. Επίσης εργάστηκε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων καλύπτοντας για ένδεκα χρόνια το δικαστικό ρεπορτάζ.

Για 26 χρόνια δούλεψε στην ΕΡΤ (ΥΕΝΕΔ, ΕΡΤ2, ΝΕΤ) την τηλεόραση και το ραδιόφωνο στον τομέα ειδήσεων και σε εκπομπές. Ήταν ο δημιουργός και παρουσιαστής της εκπομπής Αυτόπτης Μάρτυρας του MEGA, που είχε την υψηλότερη θεαματικότητα από όλες τις εκπομπές του καναλιού.

Σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα "Έθνος" και στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA ως προϊστάμενος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Έχει καλύψει σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν την χώρα τα τελευταία 33 χρόνια όπως σεισμούς, αεροπορικές τραγωδίες, μεγάλες πυρκαγιές, δολοφονίες, τρομοκρατικές ενέργειες, αεροπειρατείες και όλες τις πολύκροτες υποθέσεις της επικαιρότητας.

Επίσης έχει καλύψει μεγάλα γεγονότα στο εξωτερικό όπως την ανατίναξη αεροπλάνου στη Μάλτα με πολλά θύματα, την επίθεση σε λεωφορείο με τουρίστες στο Κάιρο καθώς και την Κωνσταντινούπολη, την εξέγερση στην Αλβανία με τις παρατράπεζες, τους πολύνεκρους σεισμούς στα βάθη της Τουρκίας και πολλά άλλα.

Έχει αναπτύξει πλούσια συνδικαλιστική δραστηριότητα καθώς διετέλεσε μέλος του Δ.Σ., αντιπρόεδρος και πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, ενώ τελευταία εξελέγη μέλος του Δ. Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ).
Σήμερα είναι πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.