Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Η εξαφάνιση του καθηγητή Λιαντίνη το 1998. «Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος»….

Tο πρωί της 1ης Ιουνίου 1998 ο καθηγητής φιλολογίας, Δημήτρης Λιαντίνης έφυγε από το σπίτι του στη Ν.Κηφισιά. Στο γραφείο του είχε αφήσει ένα γράμμα για την κόρη του Διοτίμα στο οποίο έγραφε:
«Διοτίμα μου, Φεύγω αυτοθέλητα. Αφανίζομαι όρθιος, στιβαρός και περήφανος. Ετοίμασα τούτη την ώρα βήμα- βήμα ολόκληρη τη ζωή μου, που υπήρξε πολλά πράγματα, αλλά πάνω από όλα εστάθηκε μια προσεκτική μελέτη θανάτου. Τώρα που ανοίγω τα χέρια μου και μέσα τους συντρίβω τον κόσμο, είμαι κατάφορτος με αισθήματα επιδοκιμασίας και κατάφασης. Πεθαίνω υγιής στο σώμα και στο μυαλό, όσο καθαρό είναι το νωπό χιόνι στα όρη και το επεξεργασμένο γαλάζιο διαμάντι. Να ζήσεις απλά, σεμνόπρεπα, και τίμια, όπως σε δίδαξα. Να θυμάσαι ότι έρχουνται χαλεποί καιροί για τις νέες γενεές. Και είναι άδικο και μεγάλο παράξενο να χαρίζεται τέτοιο το δώρο της ζωής στους ανθρώπους, και οι πλείστοι να ζούνε μέσα στη ζάλη αυτού του αστείου παραλογισμού.
Η τελευταία μου πράξη έχει το νόημα της διαμαρτύρησης για το κακό που ετοιμάζουμε εμείς οι ενήλικοι στις αθώες νέες γενεές που έρχουνται. Ζούμε τη ζωή μας τρώγοντας τις σάρκες τους. Ένα κακό αβυσσαλέο στη φρίκη του. Η λύπη μου γι’ αυτό το έγκλημα με σκοτώνει….
Έζησα έρημος και ισχυρός. Λιαντίνης.
Τη μέρα που θα πέσω έδωσα εντολή να στεφανωθούν οι μορφές** Σολωμού στη Ζάκυνθο κ’ Λυκούργου στη Σπάρτη.»…
Ο Λιαντίνης ταξίδεψε στην Σπάρτη, άφησε το αυτοκίνητό του κοντά στη βιβλιοθήκη της πόλης και πήρε ένα ταξί με προορισμό τον Ταύγετο. Στον ταξιτζή είπε ότι θα συναντούσε κάποιους Γερμανούς στο ορειβατικό καταφύγιο του βουνού. Από εκείνη την ημέρα τα ίχνη του εξαφανίστηκαν. Μόλις η γυναίκα του βρήκε το γράμμα, ενημέρωσε τις αρχές αναφέροντας πως φοβόταν για τη ζωή του, καθώς σκεφτόταν από καιρό τον θάνατό του. Οι αστυνομικοί έστρεψαν τις έρευνές τους στην περιοχή της Σπάρτης.
Ορειβάτες από τη Λακωνία και αστυνομικοί ανέβηκαν στον Ταύγετο, αλλά δεν κατάφεραν να τον εντοπίσουν. Δύο μέρες μετά την εξαφάνισή του δύο μαθητές του στεφάνωσαν τα αγάλματα του Λυκούργου και του Σολωμού στη Σπάρτη και στην Ζάκυνθο αντίστοιχα, σύμφωνα με την επιθυμία του. Η εξαφάνιση του απασχόλησε τα μέσα της εποχής και πολλοί προβληματίστηκαν με την περίπτωσή του. Οι περισσότεροι δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ένας άνθρωπος παράτησε τη ζωή του και προετοίμασε με λεπτομέρεια, όπως αποδείχτηκε, τον θάνατό του.
Ο Λιαντίνης ήταν ένας καθηγητής πολύ αγαπητός στους φοιτητές του Πανεπιστημίου. Όταν έκανε μάθημα το αμφιθέατρο ήταν πάντα γεμάτο και όλοι τον άκουγαν με προσοχή. Μιλούσε για την παρακμή της σημερινής κοινωνίας, το αρχαιοελληνικό ιδεώδες για τη θεώρηση του θανάτου και την ποίηση. Το πραγματικό του όνομα ήταν Δημήτρης Νικολακάκος και το άλλαξε σε Λιαντίνης από τη γενέτειρά του, το χωριό Λιαντίνα της Λακωνίας.
Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1942 και πήγε σχολείο στην Σπάρτη. Σπούδασε Φιλολογία και Φιλοσοφία στην Αθήνα και εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στους Μολάους Λακωνίας. Αρχές της δεκαετίας του ’70 σπούδασε γερμανική γλώσσα στο Μόναχο και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκείνη την εποχή παντρεύτηκε με την καθηγήτρια της Θεολογικής Σχολής, Νικολίτσα Γεωργοπούλου και απέκτησαν μια κόρη, τη Διοτίμα. Παράλληλα, έγραφε βιβλία και ήταν λάτρης της ποίησης. Μελετούσε τα έργα του Σεφέρη, του Σολωμού, του Ελύτη και των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Έως την ημέρα που εξαφανίστηκε, ο Λιαντίνης ήταν καθηγητής στο Παιδαγωγικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών….
Τον Ιούλιο του 2005, εφτά χρόνια μετά την εξαφάνισή, η σορός του Λιαντίνη βρέθηκε  κοντά στην κορυφή «Προφήτη Ηλία» στον Ταύγετο. Ο καθηγητής είχε κρυφτεί σε μια κοιλότητα του εδάφους που ήταν φραγμένη από πέτρες και ήταν αδύνατο να εντοπιστεί από τις αρχές. Το σημείο που άφησε την τελευταία του πνοή το είχε εντοπίσει σε μια ανάβαση του στο βουνό το 1994. Ο άνθρωπος που ανακάλυψε το μέρος που βρισκόταν η σορός του καθηγητή ήταν ο συγγενής του Παναγιώτης Νικολακάκος, ο οποίος οδήγησε στη σπηλιά την κόρη του με τον σύζυγό της. Ήταν ο μοναδικός που γνώριζε που βρισκόταν ο Λιαντίνης, αλλά είχε υποσχεθεί στον καθηγητή ότι δεν θα το αποκάλυπτε, έως ότου να περάσουν επτά χρόνια, όπως και έγινε….
Ο ιατροδικαστής που εξέτασε τον σκελετό δεν κατάφερε να εντοπίσει τα αίτια ούτε την ακριβή ημερομηνία θανάτου, αλλά κατέληξε με απόλυτη βεβαιότητα ότι ήταν ο καθηγητής. Όπως ανέφερε ο Λιαντίνης στο γράμμα προς την κόρη του, όλη του τη ζωή ετοίμαζε το θάνατο του και ήταν αποφασισμένος να πεθάνει όπως εκείνος επιθυμούσε, «όρθιος, στιβαρός και περήφανος». Οι συγγενείς του σεβάστηκαν την επιθυμία του. Ο Λιαντίνης άφησε πίσω του σπουδαίο έργο από βιβλία και χειρόγραφα. Για τους μαθητές και τους συναδέλφους του ήταν ένας από τους καλύτερους καθηγητές που πέρασαν από τα έδρανα του Πανεπιστημίου.
 του Μαράσλειου Διδασκαλείου στις 27 Μαΐου 1998. Πέντε μέρες αργότερα εξαφανίστηκε. …


Πηγή: mixanitouxronou

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Οι αστέρες του εγκληματικού πανθέου


«Υπηρέτησα το αστυνομικό ρεπορτάζ για σαράντα χρόνια και στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία μού έλαχε να ζω μια ζωή με τους συναδέλφους μου δημοσιογράφους, με τους αστυνομικούς, με τους πυροσβέστες, αλλά και με τους κάθε λογής εγκληματίες. Ασκώντας το δημοσιογραφικό λειτούργημα, είχα πάντα ως προτεραιότητα να ενημερώνω σωστά κι αντικειμενικά τους αναγνώστες, τους ακροατές και τους τηλεθεατές μου. Δεν μου άρεσε ποτέ να καταδικάζω ή να αθωώνω τους εγκληματίες και τους κάθε λογής παρανόμους – αυτό δεν είναι δουλειά του δημοσιογράφου. Είναι δουλειά των εισαγγελέων και των δικαστών. Δεν μπέρδεψα ποτέ τον ρόλο μου με τον ρόλο των άλλων – οι ρόλοι είναι διακριτοί. […]
Σχεδόν όλους όσοι περιλαμβάνονται σε αυτό το βιβλίο τούς έχω γνωρίσει και προσωπικά. Και όλους ανεξαιρέτως τους γνώρισα κάνοντας ρεπορτάζ για τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν – και μπορώ να σας πω ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι με συναισθήματα, με ελαττώματα αλλά και προτερήματα, τα οποία πολλοί από αυτούς τα χρησιμοποιούν για λάθος στόχους, για λάθος σκοπούς. […]

Έγραψα επίσης αυτό το βιβλίο επειδή θέλω να αφήσω μια παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές για την πορεία της εγκληματικότητας στην Ελλάδα αυτή την τεσσαρακονταετία.
Να καταθέσω τα πραγματικά περιστατικά που απασχόλησαν την κοινή γνώμη και να σκιαγραφήσω πρόσωπα και καταστάσεις χωρίς ίχνος υπερβολής και ανακρίβειας, περνώντας ταυτόχρονα κάποια μηνύματα θετικά για τον συνάνθρωπό μας και, γενικότερα, για την ελληνική κοινωνία – χωρίς φυσικά να κάνω τον δάσκαλο, τον εισαγγελέα ή τον ιεροκήρυκα».

Ληστές που ξοδεύουν τα χρήματά τους στα μπουζούκια και ράβουν τα χείλη τους με βελόνα και κλωστή, κατά συρροήν δολοφόνοι που σκοτώνουν για ευχαρίστηση, ευγενικοί διαρρήκτες και ιδεολόγοι της παρανομίας, ανθρωποκυνηγητά, κινηματογραφικές αποδράσεις με ελικόπτερα, επεισοδιακές συλλήψεις αλλά και μοιραία λάθη των αστυνομικών – διαβόητοι παράνομοι που η αστυνομία και η Δικαιοσύνη τούς κατέταξαν στο εγκληματικό πάνθεο, μέσα από τη ματιά του Πάνου Σόμπολου.   


Ο Πάνος Σόμπολος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε δημοσιογραφία και εργάζεται ως δημοσιογράφος στον τομέα του αστυνομικού ρεπορτάζ.

Εργάστηκε στις εφημερίδες "Ακρόπολη", "Αθηναϊκή", "Μακεδονία" (γραφεία Αθήνας) και στα περιοδικά "Εικόνες", "Πάνθεο", "Ρομάντζο" κ.ά. Επίσης εργάστηκε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων καλύπτοντας για ένδεκα χρόνια το δικαστικό ρεπορτάζ.

Για 26 χρόνια δούλεψε στην ΕΡΤ (ΥΕΝΕΔ, ΕΡΤ2, ΝΕΤ) την τηλεόραση και το ραδιόφωνο στον τομέα ειδήσεων και σε εκπομπές. Ήταν ο δημιουργός και παρουσιαστής της εκπομπής Αυτόπτης Μάρτυρας του MEGA, που είχε την υψηλότερη θεαματικότητα από όλες τις εκπομπές του καναλιού.

Σήμερα εργάζεται στην εφημερίδα "Έθνος" και στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA ως προϊστάμενος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Έχει καλύψει σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν την χώρα τα τελευταία 33 χρόνια όπως σεισμούς, αεροπορικές τραγωδίες, μεγάλες πυρκαγιές, δολοφονίες, τρομοκρατικές ενέργειες, αεροπειρατείες και όλες τις πολύκροτες υποθέσεις της επικαιρότητας.

Επίσης έχει καλύψει μεγάλα γεγονότα στο εξωτερικό όπως την ανατίναξη αεροπλάνου στη Μάλτα με πολλά θύματα, την επίθεση σε λεωφορείο με τουρίστες στο Κάιρο καθώς και την Κωνσταντινούπολη, την εξέγερση στην Αλβανία με τις παρατράπεζες, τους πολύνεκρους σεισμούς στα βάθη της Τουρκίας και πολλά άλλα.

Έχει αναπτύξει πλούσια συνδικαλιστική δραστηριότητα καθώς διετέλεσε μέλος του Δ.Σ., αντιπρόεδρος και πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, ενώ τελευταία εξελέγη μέλος του Δ. Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ).
Σήμερα είναι πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Οι 10 πιο εμπορικές Ελληνίδες συγγραφείς στη σύγχρονη λογοτεχνία

Στο βιογραφικό τους έχουν βραβευμένα έργα που έχουν αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό, τόσο της χώρας μας όσο και του εξωτερικού. Στη σύγχρονη λογοτεχνική μας παράδοση έχουν ταυτίσει το όνομά τους με κορυφαίες στιγμές δημιουργίας, διαθέτοντας η καθεμιά τους την προσωπική ματιά που διαμορφώνει τις ιστορίες τους. Μέσα από τα μυθιστορήματα ή τα παιδικά τους αναγνώσματα, έχουν καταθέσει η καθεμία το δικό της πεδίο στοχασμού, σ' ένα πλούσιο θεματολογικό «οπλοστάσιο».
Όπως είδαμε στην εκπομπή «Ελένη» οι 10 πιο εμπορικές Ελληνίδες συγγραφείς που προκύπτουν από επίσημα στοιχεία των εκδοτικών οίκων είναι:
10. Ντόρα Γιαννακοπούλου (800.000 αντίτυπα)
Είναι μία από τις πιο επιτυχημένες Ελληνίδες συγγραφείς. Η πένα της έχει ταξιδέψει, συγκινήσει, μαγέψει τους αναγνώστες. Οι πλοκές της μας έχουν αφήσει με το στόμα ανοιχτό με τα συχνά σκαμπανεβάσματα και τις συνεχείς ανατροπές. Την Ντόρα Γιαννακοπούλου την γνωρίσαμε οι περισσότεροι από το βιβλίο «Πρόβα νυφικού» που κυκλοφόρησε το 1993 και είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και το οποίο έγινε σήριαλ πριν από αρκετά χρόνια. 
9. Λίλη Ζωγράφου (800.000 αντίτυπα)
Η Λιλή Ζωγράφου ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κυκλοφόρησε 24 βιβλία -μυθιστορήματα, νουβέλες και δοκίμια- που έχουν κάνει συνεχείς εκδόσεις. Επιπλέον, το μυθιστόρημά της «Η αγάπη άργησε μια μέρα» που δημοσιεύτηκε το 1994 διασκευάστηκε για την ελληνική τηλεόραση και έγινε τεράστια επιτυχία. Ο λόγος της υπήρξε αντισυμβατικός και χαρακτηρίστηκε ως η σκοτεινή θεά Εκάτη της λογοτεχνίας μας.

8. Διδώ Σωτηρίου (850.000 αντίτυπα)
 
Τα περισσότερα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ η πεζογραφία της διακρίνεται για τον ρεαλισμό, την απλότητα, τη δραματική αφήγηση και τον αδρό δημοτικό λόγο της. Το μυθιστόρημά της «Ματωμένα χώματα» έχει κυκλοφορήσει σε 250.000 περίπου αντίτυπα.

7. Μάρω Βαμβουνάκη (880.000 αντίτυπα)
 
Με μόνιμη παρουσία στη λίστα των best seller, η συγγραφέας αφηγείται ιστορίες που σε κάνουν  να αισθάνεσαι ότι δεν είσαι μόνος. Το έργο της Μάρως Βαμβουνάκη ξεκίνησε με πλειάδα έργων μυθιστορηματικών. Τον τελευταίο καιρό φαίνεται ένα άνοιγμα προς έργα γύρω από την Ψυχολογία, όπως τα «Ο παλιάτσος και η Άνιμα» και «Το φάντασμα της αξόδευτης αγάπης». 


6. Μαρία Ιορδάνου (1.000.000 αντίτυπα)



Στα έργα της υπάρχει αμεσότητα, απλό ύφος, ζωντανοί διάλογοι και νοσταλγική διάθεση.Έγινε γνωστή στο λογοτεχνικό χώρο με το έργο «Λωξάντρα», που έγραψε σε ηλικία 65 χρονών, το 1962, και γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Η «Λωξάντρα» περιγράφει με μεγάλη ζωντάνια και χιούμορ τα έθιμα και τη ζωή των Ελλήνων της Πόλης. 

5. Έλενα Ακρίτα (1.200.000 αντίτυπα)

Η Έλενα Ακρίτα έχει πολλές ιδιότητες. Αλλά αυτή που αγαπάει περισσότερο απ' όλες είναι αυτή της συγγραφέως. Από το 1981 που έγραψε το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Aπό την Έλενα με χαμόγελο» μέχρι το τελευταίο της αστυνομικό μυθιστόρημα «Φόνος 5 αστέρων» δεν σταματαέι να μετράει best seller και διακρίσεις. 

4. Ζωρζ Σαρή (1.371.000 αντίτυπα)

Αυτό που χαρακτηρίζει το σύνολο του έργου της είναι το βιωματικό γράψιμο και η ανάγκη της να εκφραστεί μέσα από αυτό. Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ.Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. 

3. Άλκη Ζέη (1.500.000 αντίτυπα) 

Μαζί με τη Ζωρζ Σαρή, με την οποία γνωρίζονταν από τα σχολικά τους χρόνια, καθιέρωσε ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, τόσο από την άποψη του ζωντανού, αυτοβιογραφικού ύφους όσο και της εισαγωγής του πολιτικού, κοινωνικού και ιστορικού στοιχείου στο είδος.Έχει βραβευθεί για το έργο της από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. 

2. Χρυσηίδα Δημουλίδου (1.550.000 αντίτυπα)


Η Χρυσηίδα Δημουλίδου έχει γράψει τα πάντα. αστυνομικά, μεταφυσικά, επιστημονικής φαντασίας, κοινωνικού περιεχομένου και όλα της τα βιβλία έχουν γίνει best seller. Κάθε της βιβλίο γνωρίζει τεράστια υποδοχή από τους Έλληνες αναγνώστες που της δίνει δύναμη για να συνεχίσει. 


1. Λένα Μαντά (1.575.876 αντίτυπα) 


Το πρώτο της βιβλίο κυκλοφόρησε το 2001, ενώ μερικά απ' αυτά έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Είναι συγγραφέας μυθιστορημάτων που οι υποθέσεις τους είναι απόλυτα μέσα στα πλαίσια της πραγματικότητας. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα, ένας αριθμός ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα.  


πηγή:koolnews.gr

Απονεμήθηκαν τα Βραβεία Βιβλίου «Public» σε μια λαμπερή βραδιά

Ο γνωστός ηθοποιός και συγγραφέας Κώστας Κρομμύδας κέρδισε το βραβείο Ήρωας/ Ηρωίδα – Έμπνευση με το βιβλίο του «Ουρανόεσσα» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα

Σε μία λαμπερή γιορτή που αποτέλεσε σημείο συνάντησης για συγγραφείς, εκπροσώπους του εκδοτικού κλάδου, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους και αναγνώστες, τα βιβλιοπωλεία Public απένειμαν χθες το βράδυ για 4η συνεχή χρονιά τα Βραβεία Βιβλίου, σε μία κατάμεστη αίθουσα στο Θέατρο Παλλάς.

Η Τελετή Απονομής είχε τη μορφή παράστασης, μας ταξίδεψε στο χώρο και το χρόνο του βιβλίου. Σε ρόλο παρουσιαστή και αφηγητή, ο πολυτάλαντος Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος συντόνισε την υπέροχη αυτή βραδιά, ενώ η μαγευτική Μαρίζα Ρίζου συνεπήρε τους παρευρισκομενους με τις μουσικές επιλογές της. Το θέαμα συμπλήρωσε το Λύκειο Ελληνίδων με μία μοναδική χορευτική παράσταση.

Την Τελετή Απονομής τίμησαν με την παρουσία τους αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες και καταξιωμένοι επαγγελματίες, οι οποίοι απένειμαν τα Βραβεία στους φετινούς νικητές. Ρόλο απονεμητή μεταξύ άλλων είχαν οι: Ελένη Τσαλδάρη, Πρόεδρος Λυκείου Ελληνίδων, Θοδωρής Παπαλουκάς, Γιάννης Ξανθούλης, Σοφία Παπαϊώαννου, Monica Zecca - Διευθύντρια Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, Γιώργης Χριστοδούλου, Γιάννης Τροχόπουλος - Επικεφαλής Διοργάνωσης «Αθήνα, Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018», Ευγενία Δημητροπούλου, Στάθης Λιβαθινός, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Φένια Ρουγκούνη - Γενική Διευθύντρια Ελληνικού Φεστιβάλ και o Μάκης Προβατάς.

Στα Βραβεία Βιβλίου Public 2017 συμμετείχαν 1.300 συγγραφείς, 160 εκδοτικοί οίκοι και 2.200 υποψήφια βιβλία, ενώ περισσότεροι από 140.000 αναγνώστες αγκάλιασαν το θεσμό με πάνω από 250.000 ψήφους στα αγαπημένα τους βιβλία. Οι νικητές των βραβείων κοινού είναι:

Ελληνικό μυθιστόρημα: ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΚΑΘΙΣΜΑ, Ευτυχία Γιαννάκη, Εκδόσεις Ίκαρος
Ελληνικό διήγημα: ΚΑΤΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ ΣΤΙΣ ΣΚΙΕΣ, Ηλίας Φουντούλης, Εκδόσεις Χρονικό
Μεταφρασμένο μυθιστόρημα/διήγημα της χρονιάς (στην ελληνική γλώσσα): ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ, Τζότζο Μόις, Εκδόσεις Ψυχογιός

Ελληνικό non-Fiction ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, Gutenberg

Ελληνική σύγχρονη ποίηση: ΆΝΩ ΤΕΛΕΙΑ, Κική Δημουλά, Εκδόσεις Ίκαρος
Ελληνική παιδική λογοτεχνία: ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΞΕΝΙΑ, Ξένια Καλογεροπούλου, Μάρτης

Ελληνική εφηβική λογοτεχνία: Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΚΡΕΪΝΟΡΘ, Αντώνης Μυλωνάκης, Μικρή Άρκτος

Ήρωας/ Ηρωίδα - Έμπνευση: ΟΥΡΑΝΟΕΣΣΑ, Κώστας Κρομμύδας, Εκδόσεις Διόπτρα
Ευ Ζην : ΤΑΞΙΔΙ ΣΤ' ΑΣΤΕΡΙΑ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ - CHAMPIONS LEAGUE, Χρήστος Σωτηρακόπουλος, Εκδόσεις Τόπος - Μοτίβο
Ανεξάρτητο Βιβλιοπωλείο της χρονιάς: BOOK & ART, Μυτιλήνη

Βραβεία Βιβλιοπωλείων Public – ειδικά Βραβεία που προκύπτουν από ψηφοφορία των βιβλιοπωλών των Public

Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public Ελληνικό Μυθιστόρημα/ Διήγημα/ Non-Ficition/ Ποίηση: ΤΟ ΑΥΤΙ ΤΗΣ ΑΛΕΠΟΥΣ, Ευγενία Φακίνου, Εκδόσεις Καστανιώτη

Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public Ελληνικό Παιδικό Βιβλίο: ΟΧ ΧΤΑΠΟΔΙ ΛΑΘΟΣ ΠΟΔΙ, Αντώνης Παπαθεοδούλου, Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Ειδικά βραβεία, για τα οποία ψήφισαν κριτικές επιτροπές από επαγγελματίες του κλάδου
Καλύτερη Εικονογράφηση σε παιδικό βιβλίο: KAΘΑΡΙΣΤΡΙΑ ΧΑΟΣ, Κατερίνα Κρις
Βραβείο Εκδοτικό Αποτύπωμα: Εκδόσεις Gutenberg

Τιμώμενη χώρα (Ιταλία): H KTHNΩΔΙΑ, Νίκολα Λατζόια, Εκδόσεις Καστανιώτη

Το βραβείο για το εκδοτικό αποτύπωμα απονεμήθηκε από τον διευθύνοντα σύμβουλο των Public Χρήστο Καλογεράκη στις εκδόσεις Gutenberg, ο οποίος τόνισε πως μέσα στις δύσκολες εποχές που βιώνει το ελληνικό βιβλίο είναι πολύ σημαντικό να μεγαλώσουμε τη «φωνή» της «Κοινωνίας των Αναγνωστών» που δημιουργούμε μέσα από τα Βραβεία Βιβλίου, προκειμένου, τόσο να στηρίξουμε την αγορά του βιβλίου, όσο και να δημιουργήσουμε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές. 

πηγή:protothema

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Βρετανός συγγραφέας υποστηρίζει πως βρήκε τη διαθήκη του Μεγάλου Αλεξάνδρου: «Κρυμμένη σε κοινή θέα εδώ και αιώνες»

Ήταν ένας από τους ικανότερους στρατιωτικούς ηγέτες της γνωστής ιστορίας, και θεωρείται από πολλούς ως ο μεγαλύτερος Έλληνας που έζησε ποτέ: Ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε το αποτύπωμά του στην ιστορία με την εκστρατεία του στην Περσία, φέρνοντας τον ελληνικό πολιτισμό στα βάθη της Ασίας, ιδρύοντας πόλεις που στέκονται και σήμερα (με κορυφαίο παράδειγμα την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου) και σημαίνοντας το έναυσμα της Ελληνιστικής Περιόδου και της κυριαρχίας του ελληνικού πολιτισμού και του ελληνικού τρόπου σκέψης στον γνωστό κόσμο- γεγονός που, με τη σειρά του, επηρέασε και διαμόρφωσε την πορεία της ιστορίας για αιώνες μετά: Η επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό και τη σε μεγάλο βαθμό εξελληνισμένη Ανατολή επηρέασε βαθύτατα τη Ρώμη, ενώ είναι αμφίβολο κατά πόσον θα ήταν δυνατή η εξάπλωση του Χριστιανισμού εάν δεν υπήρχε η Ελληνιστική Κοινή.
Ωστόσο, παρά τη λάμψη της, η Ελληνιστική Περίοδος ήταν και μια ταραγμένη πολιτικά και στρατιωτικά περίοδος, ειδικά στην αρχή της: Ο αιφνίδιος θάνατός του Αλέξανδρου δημιούργησε κενό εξουσίας, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν άμεσα συγκρούσεις μεταξύ των στρατηγών του, οι οποίες συγκλόνισαν τον ελληνιστικό κόσμο και είχαν τελικό αποτέλεσμα τον διαμελισμό της αυτοκρατορίας στα ελληνιστικά βασίλεια των Διαδόχων. Ο νόμιμος διάδοχός του, Αλέξανδρος Δ' (από τη Ρωξάνη) δεν πρόλαβε να γίνει βασιλιάς, καθώς δηλητηριάστηκε, μαζί με τη μητέρα του, με εντολή του Κασσάνδρου, ενώ η Στατείρα, κόρη του Δαρείου και δεύτερη σύζυγος του Αλέξανδρου δεν πρόλαβε να γεννήσει το παιδί που κυοφορούσε, καθώς είχε νωρίτερα δολοφονηθεί κατόπιν εντολής τη Ρωξάνης (που ήθελε να διασφαλίσει πως ο γιος της θα αναλάμβανε την αυτοκρατορία). Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως, λέγεται ότι ενώ ο Αλέξανδρος ψυχορραγούσε, τον ρώτησαν σε ποιον αφήνει την αυτοκρατορία, και αυτός απάντησε «τω κρατίστω» (στον δυνατότερο), με αποτέλεσμα να ξεσπάσει η σύγκρουση μόλις πέθανε- αν και λέγεται επίσης πως στην πραγματικότητα αναφέρθηκε στον Κρατερό, κάτι που (πολύ βολικά) αμφισβήτησαν οι άλλοι διεκδικητές.
Σε κάθε περίπτωση, το σε ποιον ήθελε να αφήσει τον θρόνο του ο Αλέξανδρος είναι ένα ιστορικό μυστήριο αντάξιο αυτό της τοποθεσίας του τάφου του- ωστόσο, Βρετανός ερευνητής υποστηρίζει πως έχει βρει την πραγματική διαθήκη του Μακεδόνα βασιλιά, η οποία- σύμφωνα με τον ίδιο- κρυβόταν σε κοινή θέα, σε κείμενο το οποίο είναι γνωστό εδώ και αιώνες.
Η «πηγή» στην οποία αναφέρεται ο Ντέιβιντ Γκραντ (συγγραφέας του «In Search of the Lost Testament of Alexander the Great) είναι το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου»: Μια συλλογή από μύθους και θρύλους σχετικά με τα επικά κατορθώματα του μεγάλου στρατηλάτη, η πρώτη έκδοση της οποίας ανάγεται στον 2o -3ο αιώνα μ.Χ (αιώνες μετά τον θάνατό του). Στο «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» περιέχονται κυρίως «λαϊκοί θρύλοι», με τον Μακεδόνα βασιλιά να αποκτά διαστάσεις μυθικού ήρωα. Αρκετοί από αυτούς τους θρύλους δημιουργήθηκαν λίγο μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, και όπως φαίνεται κυκλοφορούσαν για αιώνες και αποτέλεσαν τη βάση για το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου». Υποτίθεται πως με τη σειρά τους βασίζονται στα έργα του Καλλισθένη, ιστορικό του Αλέξανδρου, αλλά θεωρείται ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο, καθώς ο Καλλισθένης πέθανε πριν τον Αλέξανδρο, οπότε συχνά οι βάσεις του «Μυθιστορήματος» αποδίδονται στον «ψευδο-Καλλισθένη».
Αξίζει να σημειωθεί πως, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, χρόνια μετά τον θάνατο του Μακεδόνα βασιλιά, ένας άλλος ιστορικός, ο Ονησίκριτος, διάβασε στον Λυσίμαχο (στρατηγό του Αλέξανδρου, που έγινε αργότερα βασιλιάς και αυτός) μια ιστορία περί ερωτικού δεσμού ανάμεσα στον Αλέξανδρου και τη βασίλισσα των μυθικών Αμαζόνων (Θάληστρις), με αποτέλεσμα ο Λυσίμαχος να σχολιάσει «αναρωτιέμαι εγώ πού ήμουν τότε»- οπότε γίνεται εύκολα κατανοητό το τι ιστορίες και θρύλοι κυκλοφορούσαν για χρόνια μετά.
Οπότε, όπως γίνεται εύκολα κατανοητό, το «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» δεν θεωρείται «ιστορική πηγή», αλλά συλλογή μύθων – προϊόντων φαντασίας. Παρόλα αυτά, πρόκειται για ένα έργο το οποίο παρέμεινε δημοφιλές για αιώνες, περνώντας από τον Μεσαίωνα και φτάνοντας μέχρι τις ημέρες μας, έχοντας μεταφραστεί σε πάρα πολλές γλώσσες και σαφώς επηρεάζοντας την εικόνα του Αλέξανδρου για πάρα πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του. Στο τέλος του βιβλίου ο Αλέξανδρος παρουσιάζεται να υπαγορεύει τη διαθήκη του, λίγο πριν πεθάνει. Στο κείμενο αυτό ο βασιλιάς, εμφανίζεται να χρίζει βασιλιά του βασιλείου της Μακεδονίας τον ετεροθαλή αδελφό του, Φίλιππο Αρριδαίο (διανοητικά καθυστερημένος γιος του Φιλίππου του Β'), με προοπτική όμως να αναλάβει ο γιος του, εάν η Ρωξάνη γεννούσε αγόρι. Εάν η Ρωξάνη έκανε κορίτσι, επαφιόταν στους Μακεδόνες να επιλέξουν ποιον ήθελαν βασιλιά. Στη συνέχεια ορίζει κυβερνήτες των διαφόρων περιοχών τους στρατηγούς του, να διατάζει τη δημιουργία ενός χρυσού θρόνου για τη θεά Αθηνά στην πόλη των Αθηνών και να στέλνει την πανοπλία του στο Άργος ως δώρο στον Ηρακλή. Ακόμη, παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, να στέλνει θησαυρούς στους Δελφούς.
Το κομμάτι αυτό γενικά θεωρείται προϊόν φαντασίας, αλλά ο Γκραντ, κατόπιν έρευνας 10 ετών, υποστηρίζει πως είναι αυθεντικό – και πως στην πραγματικότητα η διαθήκη αυτή «θάφτηκε» από τους στρατηγούς του, καθώς κατονόμαζε ξεκάθαρα τον αγέννητο γιο του, Αλέξανδρο Δ', ως διάδοχό του: Σημειώνεται πως πολλοί υψηλόβαθμοι Μακεδόνες δεν ήταν πρόθυμοι να αποδεχτούν ως βασιλιά τον γιο του Αλέξανδρου και μιας «βάρβαρης»- υπενθυμίζεται πως πολλοί είχαν αντιδράσει στις πολιτικές του που προωθούσαν ζύμωση μεταξύ των δύο κουλτουρών, με μεικτούς γάμους, ένταξη νεαρών Περσών στον μακεδονικό στρατό, παροχή ελληνικής παιδείας στους κατακτημένους λαούς κ.α.
Ο Γκραντ εκτιμά πως η διαθήκη αυτή, παρά το «θάψιμό» της, διασώθηκε και διέρρευσε από έναν από τους στρατηγούς- διεκδικητές, ως «ντοκουμέντο» - πολιτικό/ προπαγανδιστικό όπλο εναντίον των αντιπάλων του, με αποτέλεσμα να κυκλοφορεί για χρόνια μετά και να περάσει κάποια στιγμή στο «Μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου» - και εκεί να θεωρηθεί αντίστοιχο του υπόλοιπου υλικού του έργου, δηλαδή όχι πραγματικό ιστορικό ντοκουμέντο, αλλά μύθος. Όπως υποστηρίζει ακριβώς επειδή χρησιμοποιήθηκε ως «μανιφέστο»/ μέσο προπαγάνδας στο πλαίσιο των συγκρούσεων των Διαδόχων, η αυθεντικότητά του αμφισβητήθηκε, με αποτέλεσμα να ενταχθεί στην κατηγορία των «μύθων» περισσότερο. Επίσης, ο Γκραντ επισημαίνει ότι ήταν πολύ «βολικό» για τους διεκδικητές του θρόνου να μην αφήσει σαφή διάδοχο ο Αλέξανδρος, καθώς έτσι άνοιγε το «παιχνίδι του στέμματος», όπου ο καθένας ήταν ελεύθερος (και «δικαιολογημένος») να προσπαθήσει να καταλάβει την εξουσία- κάτι που ενισχύει την άποψη περί «θαψίματος» οποιασδήποτε διαθήκης ή δήλωσης του Αλέξανδρου κατά τις τελευταίες του ημέρες.

πηγή: huffingtonpost.gr

Δευτέρα, 29 Αυγούστου 2016

Ασλί Ερντογάν: Στις τουρκικές φυλακές χωρίς φάρμακα και νερό

Ασλί Ερντογάν: Στις τουρκικές φυλακές χωρίς φάρμακα και νερό 
Άγκυρα, Τουρκία
Η τουρκάλα συγγραφέας και ακτιβίστρια υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ασλί Ερντογάν, η οποία φυλακίστηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου με άλλους φιλο-κούρδους συγγραφείς στερείτε βασικής ιατροφαρμακευτικής αγωγής, σύμφωνα με πληροφορίες.

Η Ασλί Ερντογάν, μία από τις πλέον γνωστές συγγραφείς της σύγχρονης Τουρκίας,  συνελήφθη τη νύχτα της 17ης Αυγούστου -μετά από έφοδο της αστυνομίας στο σπίτι της- και πλέον κρατείται στις γυναικείες φυλακές του Μπακίρκιοϊ της Κωνσταντινούπολης, «υπό φρικτές συνθήκες» όπως είπε η ίδια.

Κατηγορείται, μεταξύ άλλων, για «προπαγάνδα» και «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση».

Σε πρόσφατη συνέντευξη που παραχώρησε μέσω των δικηγόρων της αποκάλυψε ότι της αρνήθηκαν (για πέντε ημέρες) όχι μόνο την ενδεδειγμένη ιατροφαρμακευτική αγωγή (η Ασλί Ερντογάν υποφέρει από άσθμα, χρονίζοντα πνευμονικά προβλήματα ενώ πάσχει και από διαβήτη) αλλά ακόμη και το νερό, ενώ την έβαλαν να κοιμάται σε στρώμα όπου κάποιος είχε ουρήσει πριν.

Η Ερντογάν (η οποία δεν έχει συγγενική σχέση με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν) συνελήφθη μαζί με περισσότερους από 20 δημοσιογράφους και εργαζόμενους στην ημερήσια φιλοκουρδική εφημερίδα της αντιπολίτευσης «Özgür Gündem».

Την εφημερίδα είχε κλείσει το καθεστώς με διάταγμα στο πλαίσιο της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στην οποία περιήλθε η Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.

Η Ασλί Ερντογάν αρθρογραφούσε στο έντυπο και ο ρόλος της στο διοικητικό του συμβούλιο ήταν συμβουλευτικός. Είναι γνωστό ότι πάνω από 100 μέσα ενημέρωσης έχουν κλείσει στη γείτονα από τα μέσα του περασμένου Ιουλίου.

Η Διεθνής Ένωση Συγγραφέων (Pen International) θεωρεί την προφυλάκιση της συγγραφέως και ακτιβίστριας «απολύτως απαράδεκτη» ενώ καλεί τις τουρκικές αρχές να ενεργήσουν τάχιστα ώστε να εξασφαλιστεί η ακεραιότητα της υγείας της.

Οι φωνές έντονης διαμαρτυρίας και οι πρωτοβουλίες για τη στήριξη της, πληθαίνουν. 

πηγή:in.gr

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

13 φράσεις συγγραφέων που μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή

Αποτέλεσμα εικόνας για βιβλιαΟι λογοτέχνες μέσα από τα έργα τους μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας ή τον τρόπο που βλέπουμε αυτή και τις επιλογές που κάνουμε. Αυτή τη δύναμη, είχαν και έχουν τόσο φράσεις που συναντάμε στα βιβλία τους όσο και σε κάποιες από τις πολύ γνωστές δηλώσεις τους.

1.«Fairy tales are more than true: not because they tell us that dragons exist, but because they tell us that dragons can be beaten», Neil Gaiman
(Τα παραμύθια είναι κάτι παραπάνω από αληθινά. Όχι μόνο επειδή μας λένε πως υπάρχουν δράκοι αλλά επειδή μας λένε πως μπορούμε να τους νικήσουμε)

2.«Be yourself; everyone else is already taken», Oscar Wilde
(Να είσαι ο εαυτός σου. Όλοι οι άλλοι είναι ήδη “πιασμένοι”)

3.«If you tell the truth, you don’t have to remember anything», Mark Twain
(Όταν λες την αλήθεια δεν χρειάζεται να θυμάσαι τίποτα)

4.«Life isn’t about finding yourself. Life is about creating yourself», George Bernard Shaw
(Η ζωή δεν είναι για να βρεις τον εαυτό σου. Είναι για να τον δημιουργήσεις)

5.«Η ζωή είναι αγρίως απίθανη», Μαργαρίτα Καραπάνου

6.«Find what you love and let it kill you», Charles Bukowski
(Βρες τι είναι αυτό αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει)

7.«There is nothing to writing. All you do is sit down at a typewriter and bleed», Ernest Hemingway
(Δεν είναι τίποτα η συγγραφή. Το μόνο που χρειάζεται είναι να καθίσεις μπροστά σε μια γραφομηχανή και να ματώσεις)

8.«It is not a lack of love, but a lack of friendship that makes unhappy marriages», Friedrich Nietzsche
(Δεν είναι η έλλειψη αγάπης αλλά η έλλειψη φιλίας που κάνει δυστυχισμένους γάμους)

9.«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα», Νίκος Καζαντζάκης

10.«To the dumb question, ‘why me?’, the cosmos barely bothers to return to the reply, ‘why not?», Christopher Hitchens
(Στην χαζή ερώτηση, «γιατί σε εμένα;», ο κόσμος ούτε που μπαίνει στον κόπο να φτάσει στην απάντηση, «γιατί όχι;»)

11.«It takes courage to grow up and become who you really are», E.E. Cummings
(Θέλει κουράγιο να μεγαλώσεις και να γίνεις αυτός που πραγματικά είσαι)

12.«Everyone thinks of changing the world, but no one thinks of changing himself», Leo Tolstoy
(Όλοι σκέφτονται πώς θα αλλάξουν τον κόσμο, αλλά κανείς δεν σκέφτεται πώς θα αλλάξει τον εαυτό του)

13.«Music expresses that which cannot be put into words and that which cannot remain silent», Victor Hugo
(Η μουσική εκφράζει αυτά που δεν μπορούν να εκφραστούν με λέξεις και δεν μπορούν να παραμείνουν σιωπηλά)
 Αποτέλεσμα εικόνας για βιβλια

Πηγή: Huffington Post