ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΣΕΛΙΔΑ...

Χρατσ... ακούγεται  η σελίδα. Η παλιά... Σκίστηκε θαρρείς σε μια στιγμή. Η καινούργια είναι εδώ, ολόλευκη, πεντακάθαρη, έτοιμη να δεχτεί ότι ονειρευόμουν!!

ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

Ένα σύννεφο αγάπης ας απλωνόταν  στον ουρανό με φωτεινές ακτίνες ελπίδας να το διαπερνάνε και μια γλυκιά βροχή να έσταζε και  να πότιζε όλη την γη με πίστη για το αύριο. 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ!!
ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΗ ΣΟΥ!

ΟΝΕΙΡΑ...

Σημασία έχει τι βλέπεις εσύ στον εαυτό σου... Άσε τους άλλους... Οι άλλοι δεν έχουν δει τα όνειρά σου, δεν έχουν νιώσει αυτό που κάνει την καρδιά σου να χτυπάει πιο δυνατά, δεν έχουν προσπαθήσει για αυτό που εσύ θες. Τα όνειρά σου όσες φορές και να τα περιγράψεις μόνο τις δικές σου νύχτες θα φωτίζουν τόσο έντονα και αληθινά...

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΠΑΦΗ

Άνθρωποι πολλοί έρχονται στην ζωή μας, πάρτο απόφαση δεν είναι όλοι αληθινοί. Ξέρω σε πονάει. Αλλά είναι μόνο τρεις λέξεις, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΠΑΦΗ...απλά πες το όταν καταλαβαίνεις ότι δεν αξίζει πια...  Όταν ο θυμός είναι μεγαλύτερος... από ότι άλλο νιώθεις,  αυτό το δάκρυ που θα σε δροσίσει δεν έρχεται ποτέ...  ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΠΑΦΗ ... Το ξέρεις πια, ίσως κάποια στιγμή πίστεψες σε κάτι που δεν υπήρχε... που ποτέ δεν ήταν πραγματικό... Δώσε μια ψευδαίσθηση στον εαυτό σου πως εσύ το διάλεξες και φώναξε ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΕΠΑΦΗ.

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΧΡΥΣΩΝ ΗΛΙΩΝ

Αυτό το βιβλίο κατέχει περίοπτη θέση στην βιβλιοθήκη μου και είναι ένα από τα αγαπημένα μου για πολλούς λόγους. Πρώτα από όλα είναι καθηλωτικό με όλη την σημασία της λέξης. Δεν υπάρχει περίπτωση να το αφήσεις από τα χέρια σου. Ο άμεσος τρόπος γραφής σε βάζει ψυχή και σώμα μέσα στην ιστορία. Νιώθεις να ζεις και εσύ, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό και την αγριότητα που βιώνουν οι ηρωίδες, γεμίζοντάς σε οργή. Ταυτόχρονα υμνεί την αγνή φιλία και τα όμορφα συναισθήματα που μπορούν να γεννηθούν κάτω από τις πιο περίεργες συνθήκες. Απλά συγκλονιστικό, άγριο και γεμάτο αληθινά συναισθήματα. 

Αμέτρητα τα φεγγάρια που λάμπουν πάνω στις στέγες της, κι οι χίλιοι αστραφτεροί ήλιοι που κρύβονται πίσω από τους τοίχους της. Αυτή είναι η Καμπούλ. Μέσα στους δρόμους της, δυο γυναίκες, η Μαριάμ και η Λεϊλά. Αν και τις χωρίζουν αρκετά χρόνια και πολύ διαφορετικές ιδέες για την αγάπη και την οικογένεια, τις φέρνει κοντά ο πόλεμος, η απώλεια και η μοίρα. Καθώς έρχονται αντιμέτωπες με τους κινδύνους στην πόλη τους αλλά και μέσα στο σπιτικό τους, η αρχική αντιπάθεια της μίας για την άλλη μεταμορφώνεται σε μια μοναδική σχέση μητέρας-κόρης. Μια σχέση που αποδεικνύει ότι η αγάπη μιας γυναίκας για την οικογένειά της μπορεί να την οδηγήσει στην αυτοθυσία κι ότι, τελικά, η αγάπη ή η ανάμνηση της αγάπης είναι το κλειδί για την επιβίωση. Ένα συγκλονιστικό χρονικό των τριών τελευταίων δεκαετιών του Αφγανιστάν. Ένα υπέροχο μυθιστόρημα για μια ανελέητη εποχή, μια μοναδική φιλία και ένα μεγάλο έρωτα!

ΠΟΙΗΤΗΣ...

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ...

ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

ΣΜΥΡΝΕΊ'ΚΟ ΜΙΝΟΡΕ/ SMYRNE

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

Με ρωτάς γιατί σε αγαπώ;
Σε αγαπώ γιατί όταν ο ουρανός μου μαυρίζει σε κοιτώ και φωτίζονται τα πάντα γύρω μου. Σε αγαπώ γιατί όταν η ψυχή μου βροντάει το βλέμμα σου είναι η πιο γλυκιά ηρεμία. Σε αγαπώ γιατί όταν τα μάτια μου βρέχουν, αυτή την αλμυρή βροχή της ψυχής, τα μάτια σου μου χαμογελούν. Σε αγαπάω γιατί όταν βγαίνει επιτέλους το ουράνιο τόξο στην καρδιά μου εσύ είσαι εκεί και δίνεις τα φωτεινά σου χρώματα. Σε αγαπώ γιατί όλος μου ο κόσμος είναι μέσα στα μάτια σου...

ΓΟΡΓΟΝΕΣ

Να υπάρχουν γοργόνες στα αλήθεια; Κάτι τέτοιο φαντάζει εξωπραγματικό. Ίσως όμως να υπήρξαν κάποτε! Ας δούμε προς το παρόν τι λέει ο μύθος.
   Οι γοργόνες ήταν τρεις αδελφές η Σθενώ, η Ευρυάλη και η Μέδουσα που κατοικούσαν πέρα από τον ωκεανό, στο τέλος της γης προς τα δυτικά.'Ηταν κόρες της Γαίας και του Ωκεανού. Η Σθενώ και η Ευρυάλη ήταν αθάνατες, αλλά η πιο επικίνδυνη ήταν η Μέδουσα αφού πέτρωνε όποιον την κοιτούσε. Ο Περσέας ήταν ο ήρωας που κατάφερε να την σκοτώσει και χάρισε το κεφάλι της στη θεά Αθηνά. Το κεφάλι της, το περίφημο «Γοργόνειο», το παρέλαβε η θεά από τον ήρωα και το επέθεσε στην ασπίδα της, επειδή το κεφάλι της, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε.

Αρχαία Εγγύς Ανατολή

Οι πρώτες γνωστές ιστορίες για γοργόνες εμφανίστηκαν στην Ασσυριακή μυθολογία το 1000 π.Χ. Η θεά Αταργάτις μητέρα της Ασσύριας βασίλισσας Σεμίραμις, αγάπησε έναν θνητό βοσκό και ακούσια τον σκότωσε. Ντροπιασμένη έπεσε μέσα σε μια λίμνη για να πάρει τη μορφή ενός ψαριού, αλλά τα νερά δεν κρύψανε τη θεϊκή της ομορφιά. Συνεπώς πήρε τη μορφή μιας γοργόνας, - άνθρωπος επάνω από τη μέση και ψάρι κάτω από αυτήν. Οι Έλληνες αναφέρονταν στην Αταργάτις υπό την ονομασία Δερκετώ. Πριν από το 546 π.Χ., ο Μιλήσιος φιλόσοφος Αναξίμανδρος πρότεινε ότι το ανθρώπινο γένος είχε ξεπηδήσει από υδρόβια είδη ζώων. Πίστευε ότι οι άνθρωποι, με την εκτεταμένη παιδική ηλικία τους, δεν θα μπορούσαν να επιβιώσουν διαφορετικά.

Κίνα

Σε κάποια αρχαία παραμύθια της Κίνας, η γοργόνα είναι ένα ιδιαίτερο είδος του οποίου τα δάκρυα μπορούν να μετατραπούν σε ανεκτίμητα μαργαριτάρια. Επιπλέον, οι γοργόνες μπορούν να πλέκουν επίσης ένα εξαιρετικά πολύτιμο υλικό το οποίο δεν είναι μόνο μικρό αλλά όμορφο και διαφανές. Εξαιτίας αυτού, οι ψαράδες προσπαθούν διακαώς να τις πιάσουν, αλλά είναι δύσκολο για αυτούς να επιβιώσουν, από το θαυμάσιο τραγούδι τους γιατί μπορούν να τους σύρουν σε κώμα. Σε άλλους κινέζικους θρύλους, η γοργόνα είναι ένα θαυμαστό πλάσμα - επιτήδεια, όμορφη, και ευέλικτη, και οι ψαράδες οι οποίοι επιθυμούν να πιάσουν γοργόνες είναι σύμβολο αρνητικού χαρακτήρα.

Βρετανικά νησιά

Οι γοργόνες σημειώθηκαν στη βρετανική λαογραφία ως άτυχοι οιωνοί. Σε ορισμένα πλοία, λένε ότι ποτέ δεν θα δουν γη ξανά, ενώ σε άλλα, ισχυρίζονται ότι είναι κοντά στην ακτή, οι οποίοι είναι αρκετά σοφοί ώστε να γνωρίζουν ότι σημαίνει το ίδιο πράγμα. Μπορούν επίσης να είναι ένα σημάδι της κακοκαιρίας.

Μερικές γοργόνες παρουσιάζονταν ως τερατώδης σε μέγεθος, μέχρι 2.000 πόδια (610 μ.). Οι γοργόνες μπορούν επίσης να κολυμπούν από ποτάμια σε λίμνες γλυκού νερού. Μια μέρα, σε μια λίμνη κοντά στο σπίτι του, ο Λόρδος του Λόρντι (Laird of Lorntie) πήγε να βοηθήσει μια γυναίκα που νόμιζε ότι πνιγόταν. Ένας υπηρέτης του τον τράβηξε πίσω, προειδοποιώντας τον ότι επρόκειτο για μια γοργόνα, και η γοργόνα ούρλιαζε μετά πως θα τον είχε σκοτώσει αν δεν ήταν ο υπηρέτης του.
Σε μερικές περιπτώσεις, οι γοργόνες θα μπορούσαν να είναι πιο ευεργετικές, διδάσκοντας τους ανθρώπους θεραπείες για νόσους.
Μερικές ιστορίες εγείρουν το ερώτημα αν οι γοργόνες είχαν αθάνατες ψυχές, η απάντηση είναι αρνητική. Η Λί Μπάν (Lí Ban) εμφανίζεται ως μια αγιασμένη γοργόνα, αλλά ήταν άνθρωπος που μετατράπηκε σε μια γοργόνα. Μετά από τρεις αιώνες, όταν ο Χριστιανισμός είχε έρθει στην Ιρλανδία, ήρθε για να βαπτιστεί.
Οι γοργόνοι σημειώθηκαν ως πιο άγριοι ​​και πιο άσχημοι από ότι οι γοργόνες, αλλά περιγράφονται να έχουν μικρό ενδιαφέρον για τους ανθρώπους.

ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα έχουν δει το φως της δημοσιότητας διάφορες φωτογραφίες, και πολύ υποστηρίζουν ότι έχουν δει γοργόνες ζωντανές, ή οτι εχουν ανακαλύψει τα κουφάρια τους. Αν εκεί που κολυμπάτε δείτε καμία κάντε τον αδιάφορο και αφού βγείτε στην στεριά αναρωτηθείτε αν έχετε φάει κάτι ληγμένο και σας πείραξε.
 






Υπάρχει βέβαια και η πολύ γλυκιά γοργόνα του DISNEY,  η  Άριελ που μας κράτησε συντροφιά στα παιδικά μας χρόνια.
ΟΧΙ ΑΥΤΗ.............















ΑΥΤΗ!!!!!!!!!

 

ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑΝΟΙ

    Τα ξωτικά ζουν και κινούνται συνήθως σε ομάδες. Ζουν στα δέντρα και εμφανίζονται στην ομίχλη. Τους αρέσει ο χορός και το τραγούδι.
  ΛΕΠΡΕΚΟΝ
Μερικά ξωτικά όπως τα λέπρεκον είναι μοναχικά. Τα συγκεκριμένα είναι πολύ πλούσια και πολλές φορές τα παίρνουν από πίσω κυνηγοί και ξυλοκόποι για να ανακαλύψουν τον θησαυρό τους. Ουσιαστικά ασκούν το επάγγελμα του παπουτσή και τα καταλαβαίνει κανείς από τον χτύπο του σφυριού στη σόλα.
 ΜΠΡΑΟΥΝΙ ΚΑΙ ΧΟΜΠΓΚΟΜΠΛΙΝ
Τα μπράουνι και τα χομπγκόμπλιν είναι μικροσκοπικά ξωτικά που φοράνε συνήθως κουρελιασμένα ρούχα. Κάνουν οικιακές εργασίες και οι ώρες που δρουν είναι συνήθως νυχτερινές, Στα μπράουνι ειδικά αρέσει να ζουν σε αργοκτήματα, για να μπορούν να συναναστρέφονται με ζώα. Τα ξωτικά αυτά είναι αξιόπιστα.
  Η πληρωμή που απαιτούν είναι πάντα η ίδια, δηλαδή ένα μπολ φρέσκο γάλα ή κρέμα και λίγο ζεστό ψωμί ή κέικ. Οι άνθρωποι πρέπει να τα αφήνουν σε μια  γωνιά για να τα πάρουν μόνα τους, γιατί αν τους τα δώσουν στο χέρι νιώθουν προσβεβλημένα. Αν κάποιος τους δώσει καινούρια ρούχα, το πιο πιθανό είναι ότι θα εγκαταλείψουν το σπίτι. Αν όμως κάποιος τολμήσει να κάνει κριτική σε αυτά τότε θυμώνουν πολύ. Ένα θυμωμένο μπράουνι μπορεί να μεταμορφωθεί σε μπόγκαρτ. Στα μπόγκαρτ αρέσει πολύ να τρομάζουν τους ανθρώπους.Μπαίνουν μέσα στα σπίτια, μετακινούν έπιπλα και σπάνε αντικείμενα.
    ΝΤΟΜΟΒΟ'Ι'
 Τα ντομοβόι έχουν όψη ασπρομάλλη γέρου με γενειάδα και φορούν συνήθως γκρίζο φόρεμα ή κόκκινο μπλουζάκι. Συνδέονται πολύ με την οικογένεια του σπιτιού στο οποίο βρίσκονται. Ο νοικοκύρης πρέπει να βάλει μια φέτα ψωμί κάτω από την σόμπα για να τα καλωσορίσει. Πρέπει οι άνθρωποι να τα αποκαλούν <παππούδες> ή <εκείνοι>. Τα ενοχλεί πολύ η αθυροστομία και αν τυχόν θυμώσουν μπορούν ακόμα και να κάψουν το σπίτι. Πάντως είναι πολύ προστατευτικά και προσπαθούν να φανούν με κάθε τρόπο χρήσιμα.

 
   ΓΚΟΜΠΛΙΝ
 Τούτα εδώ τα ξωτικά είναι τις περισσότερες φορές αόρατα, αν όμως κάποιος καταφέρει να τα δει θα διαπιστώσει πως είναι μικροσκοπικά και άσχημα. Επίσης είναι κακιασμένα. Τους αρέσει να χτυπούν ζώα και να τρομάζουν τους ανθρώπους. Ζούνε και σε σπίτια αλλά περισσότερο τους αρέσει να ζουν σε λίμνες και ρυάκια. Στη Γερμανία υπάρχει το γκόμπλιν Ερλ, που θανατώνει όποιον βρεθεί στο δρόμο του.
    ΤΟΚΟΛΟΣΙ
Πρόκειται για κακοποιό ξωτικό που εμφανίζεται στη νότια Αφρική. Ανήκει σε μάγους και μάγισσες που το στέλνουν για να επιτεθεί ή να βασανίσει τους εχθρούς τους. Παρόλα αυτά ποτέ δεν πειράζει παιδιά ακόμα κι αν έχει εντολή για αυτό. 

     ΝΑΝΟΙ
Στα μεταλλεία της Κορνουάλης, στην Ουαλία, αλλά και στα μεταλλεία των περισσότερων χωρών της Βόρειας Ευρώπης, οι μεταλλωρύχοι είχαν σε μεγάλη εκτίμηση τους νάνους γιατί τους βοηθούσαν στη δουλειά τους. Χτυπούσαν ελαφρά το σημείο που ήταν πλούσιο σε κοίτασματα ή χτυπούσαν δυνατά για προειδοποίηση αν επρόκειτο να συμβει κάποια κατολίσθηση.  Στη κεντρική Ευρώπη έλεγαν πως τρία συνεχόμενα χτυπήματα προμηνύουν τον θάνατο ενός μεταλλωρύχου. Είναι πολύ φιλικοί και φέρνουν τύχη. Απλά θέλουν ένα πιάτο φαί από τους ανθρώπους, επίσης να μην βρίζουν.





  ΜΠΑΡΜΠΕΓΚΑΖΙ
  Είναι νάνοι που ζουν στις γαλλικές και ελβετκές Άλπεις. Έχουν μακρυά παγωμένη γενειάδα. Φορούν λευκή γούνα. Τα καλοκαίρια κρύβονται στις σπηλιές και ξαναβγαίνουν έξω με τα πρώτα χιόνια. Λατρεύουν να κάνουν σκι με τα τεράστια πέλματα τους πάνω στις χιονοστιβάδες κάνοντας χαρακτηριστικό θόρυβο για να προειδοποιήσουν τους ανθρώπους.



   ΟΥΛΝΤΡΑ
 Οι νάνοι που ζουν στον Αρκτικό Κύκλο ζουν βόρεια στη Νορβηγία, τη Σουηδία, τη Φιλανδία και τη Ρωσία. Φροντίζουν για να βρίσκουν οι τάρανδοι τροφή το χειμώνα. Το φως του ήλιου τους τυφλώνει 
και δεν βγαίνουν από τα λαγούμια τους. 








πηγή: ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΤΩΝ, JUDY ALLEN